Opeens worden we grootouders. We hebben een kleinkind, maar het is ons eigen kind niet, maar een kind van ons kind. Uiteindelijk zijn we grootouders en ligt de volledige verantwoordelijkheid van de opvoeding bij de ouders, net zoals dat jaren geleden ook voor ons als ouders het geval was. Vandaar dat het soms moeilijk is om de regels en opvoeding van ons kleinkind, al dan niet terecht, in vraag te stellen vanuit onze jaren ervaring als ouder. Vandaar dat we op deze pagina wat grootoudertips willen geven, om niet in deze ‘valkuil vol goede intenties’ te vallen:

1) Geef raad wanneer deze rechtstreeks gevraagd wordt. Ongevraagde raad zal in bijna alle gevallen negatief ontvangen worden. Ook wanneer er raad gevraagd wordt, moeten we de aangereikte informatie zo zacht mogelijk aanbrengen.

2) Hou van uw kleinkind als ware het uw eigen kind, maar besef dat tevens dat het niet uw kind is. Het feit dat we ouder zijn van één van beide ouders, betekent (jammer genoeg) geen vrijgeleide om onmiddellijk als volleerde grootouder geaccepteerd te worden. Veel grootouders hebben het gevoel dat ze zich, ondanks hun jaren ervaring als ouder, op glad ijs begeven als ze hun eerste kleinkind vasthouden. Praat over uw gevoelens met de ouders en u zult zien dat het wederzijds vertrouwen in ieders nieuwe rol sneller opgebouwd wordt.

3) De ouders stellen de regels van de opvoeding van hun kind op. Hou u eraan: Bij iedere generatiewissel, gaan de opvoedingsregels veranderen. Wat twintig of dertig jaar geleden als norm gelde, kan tegenwoordig als hopeloos gedateerd beschouwd worden. Tevens komen nieuwe opvoedingsmethodes in opgang en deze zullen door veel nieuwbakken grootouders met argusogen bekeken worden. Het is met andere woorden voor beide generaties een grote aanpassing, maar één ding staat als een paal boven water: De ouders bepalen de opvoeding en de grootouders moeten deze ondersteunen.

4) Probeer competitiedrang met de andere grootouders te vermijden: Veel grootouders voelen een vorm van jaloezie tegenover de andere grootouders. Soms wonen deze dichter bij het kleinkind of zijn deze wellicht beter gegoed, waardoor de geschenken steeds duurder uitvallen. Laat één ding duidelijk zijn: Met gezonde aandacht en uitstapjes zal het kleinkind van beide kanten evenveel houden. We moeten als grootouders proberen het leven van het kleinkind aan te vullen. De andere grootouders kunnen hierin helpen, zodanig dat het kleinkind en diens ouders een zo’n gevarieerd ‘grootouderaanbod’ krijgen. Het heeft immers geen nut om tweemaal per week naar de dierentuin te gaan. Maar een uitstapje naar de zoo met één paar grootouders, gevolgd door een uitstap naar bijvoorbeeld een pretpark met de andere grootouders is een ervaring die het kleinkind zal koesteren, tot weken na de feiten. Praat erover met de andere grootouders en wissel ideeën uit.

5) Accepteer het feit dat uw kinderen nu een eigen gezin EN leven hebben. Daarnaast heeft u ook een eigen leven. Verwaarloos uw eigen leven niet. Zij hebben hun leven en u heeft het uwe…

6) Laat uw eigen verwachtingen varen: Soms vertoont het leven rare kronkels. Wanneer uw kind en diens partner beslissen om verder weg te verhuizen, tot zelfs naar het buitenland, kan dit als een schok aankomen. U had dit niet verwacht. Vandaar dat men best zijn verwachtingen over uw kind en kleinkind laat varen en probeert het leven gewoon op zich af te laten komen. U zult zich bij plotse wendingen veel minder ongelukkig voelen.

Lees ook onze andere pagina over grootoudertips.