Incontinentie komt op alle leeftijden voor en treft zowel mannen als vrouwen. Toch lopen vrouwen een tweemaal hoger risico op incontinentie dan mannen. Ongeveer één op de twee vrouwen ouder dan vijftig is bang om te hard te lachen of niesten, want dit zou aanleiding kunnen geven tot urineverlies. Toch zoeken de meeste vrouwen slechts hulp als de symptomen echt vervelend worden.

Om de reden van incontinentie bloot te leggen moeten we in het kort de lichamelijke bekkenbodemstructuur uitleggen. Onderaan het bekken liggen de bekkenbodemspieren, die als een draagband over het onderste deel van het bekken en tussen de benen lopen. Deze spieren moeten de organen in de buikholte en onderbuik dragen. In deze spierlagen bevinden zich bij de vrouw drie openingen: De anus, urinebuis en vagina. De bekkenbodemspieren vormen immers een acht: één ronding rond de vagina en urinebuis en één rond de anus. De bekkenbodemspieren worden onbeust gebruikt bij het plassen, lachen en niezen. Bewust kan men deze spieren ook gebruiken als men de urine of ontlasting wil tegenhouden. Dit is uitermate belangrijk om bij een lichamelijke inspanning (sporten, niezen of hoesten) een potentieel urineverlies door de optredende verhoogde druk op de blaas tegen te houden. Wanneer men de bekkenbodemspieren niet goed meer functioneren zal er dan onwillekeurig urineverlies plaatsgrijpen.

Door een bevalling kunnen de bekkenbodemspieren verslappen of zelfs beschadigd raken. Tijdens het baren van de baby gaan deze spieren immers worden uitgerekt en beschadigd raken. Ook de menopauze kan aanleiding geven tot een verzwakking van de bekkenbodem. Oorzaak zijn de hormonale veranderingen die aanleiding geven tot een verminderde doorbloeding en een minder vochtig slijmvlies. Als de bekkenbodemspieren eenmaal verslapt zijn, zal dit aanleiding geven tot incontinentie. Dit kan optreden bij inspanning, maar ook bij momenten van stress. De sluitspier kan immers een plotse verhoogde druk op de blaas niet meer aan en hierdoor zal er een bepaalde hoeveelheid urine via de urinebuis naar buiten worden geperst.

De behandeling moet in samenspraak met uw arts worden opgesteld. Het is dus essentieel om dit met uw huisarts door te nemen. Via een goede analyse en lichamelijk onderzoek kan de arts de juiste diagnose en behandeling vooropstellen. Wanneer er sprake is van inspanningsincontinentie kan de patiënt baat hebben aan versterkingsoefeningen van de bekkenbodemspieren. De bedoeling is om de kracht te bevorderen en de controle over de bekkenbodemspieren te verhogen. Door deze oefeningen zal men sterkere samentrekkingsreflexen kunnen ontwikkelen, wanneer de druk in de blaas plotseling toeneemt. Hierdoor zal de incontinentie sterk verminderen/verdwijnen en kunnen tevens (orgaan)verzakkingen worden voorkomen.