Bij het ouder worden gaat een relatief groot gedeelte van de mannen (ongeveer 50%) geconfronteerd worden met erectiestoornissen. Alhoewel het in eerste instantie vrij onschuldig lijkt, kan het wel een indicatie zijn van een ernstige onderliggende oorzaak. Erectiestoornissen kunnen wijzen op talloze ziektes:  diabetes, depressie, de ziekte van Parkinson, hoge bloeddruk,  ruggenmergletsels, multiple sclerose, aderverkalking,… . Het feit dat seksualiteit en vooral op gevorderde leeftijd nog steeds als taboe wordt bekeken, zorgt ervoor dat veel mannen niet met hun probleem naar de dokter durven stappen. De meeste erectiestoornissen kan men tegenwoordig perfect behandelen met verschillende behandelingen. Maar allereerst moet de onderliggende oorzaak worden bepaald en dit dient te gebeuren via de huisarts of na doorverwijzing  via een specialist.

Nu, als een erectiestoornis een duidelijke lichamelijk oorzaak heeft, zal ze desalniettemin ook een psychologische impact hebben en aanleiding geven tot verdere stoornissen, die de toestand nog kunnen verergeren. De patiënt krijgt stress, gaat proberen het probleem te omzeilen door ontkenning en dit kan verder aanleiding geven tot problemen. Men komt als het ware in een vicieuze cirkel terecht.

De eerste stap moet het bespreken met de partner zijn, gevolgd door een consultatie met de huisarts die perfect op de hoogte is van de medische voorgeschiedenis, gezondheidstoestand van de patiënt en van hieruit de verdere behandeling/diagnose kan stellen.  Daarnaast moet het probleem altijd worden voorgelegd aan de huisarts, die ongetwijfeld de meest aangewezen persoon is om dit te doen, aangezien hij/zij de patiënt kent en op de hoogte is van zijn voorgeschiedenis, zijn medicatie, enz. De mogelijke oorzaken zijn uitgebreid en kunnen enerzijds lichamelijk, maar ook psychisch en emotioneel zijn:

*) Diabetes
*) Aderverkalking
*) Relatieproblemen met partner
*) Stressgerelateerde klachten
*) …

Diagnose en behandeling:

De diagnose van erectiele disfunctie is subjectief en persoonsafhankelijk.  Zoals gesteld kunnen zowel medische als psychologische zaken aanleiding geven tot. De huisarts is de meest geschikte persoon om de eerste diagnose te stellen of verder te verwijzen naar de juiste specialist.  Een behandeling van erectiele disfunctie behandelen is niet uitsluitend gestoeld op het voorschrijven (indien nodig) van de juiste medicatie, maar vereist ook specifieke aandacht, advies in combinatie met de nodige opvolging van de patiënt. De medische achtergrond van de patiënt moet gekend zijn, omdat ook bepaalde medicatie voor andere kwalen, al dan niet tijdelijk, aanleiding kunnen geven tot (tijdelijke) erectiestoornissen. Vandaar dat de huisarts de meest geijkte persoon is om dit probleem in eerste instantie mee aan te kaarten. Zie ook onze pagina over ‘Menopauze’.