Osteopathie omschrijven is moeilijk. Het is immers tegelijk een wetenschap en een filosofie. Bij osteopathie gaat men uit van een concept van eenheid tussen structuur en ziekte. Als de lichaamstructuur wordt aangetast, komt de functie ervan in het gedrang en kan dit klachten/ziekte veroorzaken. Een onevenwicht dat optreedt bij een functieverlies kan langzaamaan slijtage en veranderingen veroorzaken.

Bij rugpijn bijvoorbeeld kan men pijnmedicatie innemen, die de pijn wel wegneemt, maar dus ook de waarschuwing voor een verkeerde functie wegneemt. Over een langere periode zal het probleem dus ongemerkt kunnen verergeren tot er een werkelijk structureel probleem ontstaat, bijvoorbeeld een hernia.

Osteopathie voor zuigelingen moet altijd gebeuren na doorverwijzing door een kinderarts. Het is volledig af te raden osteopathie op eigen initiatief te ondernemen. Het is essentieel de juiste oorzaak te detecteren en enkel een kinderarts is hiertoe instaat. Op basis van diens specialiteit kan hij dan nadien doorverwijzing naar een osteopaat voorstellen. Bij de osteopaat zal er dan allereerst gepeild worden naar de voorgeschiedenis van de baby: Diens zwangerschap, de bevalling en de eerste weken/maanden.

Ook zal de osteopaat het kind observeren om informatie op te doen. Aan de hand van zachte bewegingen zal een osteopaat opmerken wat de baby leuk vindt en wat niet. Op die manier kan hij de juiste klachtenregio detecteren en behandelen, zodat de structuren die verbonden zijn met de problematiek ontlast worden. De behandelingen zelf variëren tussen twee tot tien consultaties, dit volledig op basis van de ernst van de klachten en het zelfhelend vermogen van de baby.

Wanneer het juiste moment voor osteopathie is, hangt af van de diagnose door de kinderarts. Deze zal bij structurele problemen, bijvoorbeeld ten gevolge van de geboorte of ligging tijdens de zwangerschap, doorverwijzen naar de osteopaat. Iedere zwangerschap en geboorte verloopt immers anders en dus ook de mogelijke problemen die ermee gepaard gaan. Een baby kan bijvoorbeeld met behulp van extra middelen geholpen worden (zuignap, tang) tijdens de bevalling en dit komt bovenop de enorme belasting die het kind ondergaat tijdens de bevalling zelf.

De problemen uiten zich vaak in het gebied van spanningen in membranen, gewrichten en spieren. Eventuele onopgeloste spanningen, zeker ter hoogte van schedel en wervelkolom, kunnen opduiken op latere leeftijd. Zo kunnen deze spanningen zelfs direct aanleiding geven tot klachten op volwassen leeftijd.

Wat kan een osteopaat zoal behandelen?

*) Foutieve stand van de nekwervels, waardoor de zenuwen onder druk komen te staan en de informatie niet goed doorgegeven wordt naar de hersenen, met bijvoorbeeld pijn bij bewegen,…
*) Reflux en darmkrampen: Deze problemen hebben niet alleen met voeding te maken. Een overgevoeligheid op bepaald voedsel kan een oorzaak zijn, maar een verstoring van het zenuwstelsel kan ook aanleiding geven tot een te grote prikkeling van het spijsverteringsstelsel. Reflux en darmklachten bij baby’s kunnen meestal goed en snel verholpen worden door een osteopathische behandeling, mits natuurlijk consultatie en doorverwijzing door een kinderarts.
*) Schedelasymmetrie: Verschillende factoren kunnen aanleiding geven tot een vervorming van de schedel: Sterke perskrachten tijdens de bevalling, gebruik van een tang of zuignap,… Ook na de bevalling kan ten gevolge van een voorkeursligging de schedel aan een zijde afvlakken. Belangrijke functiebeperkingen ter hoogte van de schedel, bovenste halswervels en het zenuwstelsel kunnen aanleiding geven tot deze voorkeursligging en bewegingsbeperkingen. Hoe vroeger deze stoornissen worden gecorrigeerd, hoe sneller de osteopaat de functie kan herstellen en ermee gepaard gaande beperkingen kan opheffen.

Zoals gezegd blijft een consultatie bij een kinderarts altijd de eerste stap, waarna deze na diagnose kan doorverwijzen naar de osteopaat. Osteopathie bij een correcte diagnose is dan uiterst geschikt om eventuele structurele beperkingen, functieverlies en de gevolgen ervan op te heffen.