Bij een bevalling kan het dat de opening van de vagina te klein is voor het hoofdje van de baby. Daarom gaan dokters ingrijpen en gaan ze preventief een knip plaatsen tussen vulva en anus, zodat de vulvaopening wat groter is.

Of er een knip geplaatst wordt of niet, is afhankelijk van de beoordeling door de verloskundige. Wanneer gevreesd mag worden voor een bilnaadscheur, dan wordt er onmiddellijk een knip gezet. Het is beter om een gecontroleerde insnijding, knip, te hebben dan een scheur. Zo’n scheur kan immers de sluitspier beschadigen, wat aanleiding kan geven tot ontlastingsincontinentie. De insnijding (episiotomie) zelf wordt ook schuin naar achteren gemaakt, om zover mogelijk van de anus van de vrouw verwijderd te blijven.

Voor het zetten van de insnijding gaat men lokale verdoving inspuiten. De knip doet men tijdens een wee, omdat op zulk moment de vrouw er het minste last van heeft. Veel vrouwen hebben een onterechte vrees voor de knip, maar deze herstelt zich snel en heeft een aantal voordelen:

*) De indaling van de baby wordt erdoor versneld (zeker bij een mogelijk zuurstoftekort voor de baby zeer belangrijk!)
*) Het gebruik van hulpinstrumenten, zoals de verlostang, wordt gemakkelijker.

Na de ingreep:

Meteen na de geboorte wordt de knip onder lokale verdoving gehecht. Dit doet men met hechtingsdraad die vanzelf oplost. Ongeveer twee weken na de ingreep mag de vrouw terug baden. Het litteken verdwijnt langzaam en soepelheid keert terug. Toch kan de vrouw tijdens het vrijen nog een paar weekjes wat licht hinder ervan ondervinden. De knip kan bij een volgende zwangerschap gewoon opnieuw gezet worden.