Grootouders spelen een uitermate belangrijke rol bij de opvoeding van kinderen. Veel ouders beschouwen ze als een zegen, maar tegelijkertijd ook een beetje als wat bemoeizuchtig. Grootouders beschouwen hun eigen volwassen kinderen, zeker als het een eerste kleinkind betreft, als nog niet ervaren bij het opvoeding van kinderen. Het risico bestaat dan dat men zich te pas en te onpas gaat bemoeien bij de opvoeding van het kind, maar dat men vergeet dat ze bij hun eerste kind net zo onervaren waren als hun kinderen nu.

Het geven van raad is belangrijk, maar er bestaat een dunne lijn tussen raadgeven en bemoeien. Veel hangt af van de relatie tussen de ouders en de grootouders en in welke mate ze met wederzijdse kritiek kunnen omgaan. Een kleinkind is geen kind van de grootouders, maar van de ouders en dit feit dient niet vergeten te worden door beide partijen.

Wanneer de baby thuiskomt, zult u vaak geconfronteerd worden met een grootmoeder die maar al te graag de werkdruk van de moeder wil ontlasten. De eerste dagen zullen de meeste grootmoeders de baby wat links laten liggen, in de zin van dat ze zich een beetje onwennig voelen en terug in het ritme moeten komen. Zeker als je al tientallen jaren geen baby meer heb vastgehad of ververst, kan het een beetje intimiderend overkomen. De ervaring is er, maar ze dient even opgefrist te worden. Ook voor de moeder is het op deze manier het best, omdat zij zich dan  zondermeer volledig op haar nieuwe baby kan focuseren.

Sommige grootmoeders gaan toch proberen zich te focuseren op de baby, maar probeer als ouder niet te fel te reageren, wanneer ze ‘overneemt’. Beschouw het zeker niet als een afname van uw eigen ‘quality’time met de baby, omdat de grootouders niet permanent bij u zullen blijven, de baby daarentegen wel.

Het gebeurt dus dat er meningsverschillen,vaak over de opvoeding, tussen de beide generaties ontstaan. De tijden zijn fel veranderd en niet enkel op technologisch vlak. Vroeger was er géén epidurale verdoving, werden vaders vaak uit de verloszaal gehouden,… . Al deze zaken liggen tegenwoordig anders en er kan dan een meningsverschil ontstaan. Probeer bij deze conflicten steeds positief te blijven, zonder daarentegen van uw eigen mening af te wijken. U bent tenslotte de ouder van het kind en dus verantwoordelijk voor diens opvoeding.

Vergeet echter niet dat de oudere generatie ook nuttige levenservaring kan meegeven en niet elk advies dat opa of oma geeft is gebaseerd op fictie. De jarenlange ervaring kan de huidige generatie ook veel nuttige informatie opleveren.

Hoe omgaan met ongewenste ‘adviezen’.

 Met een beetje goede wil en wat communicatie, kunt u zowel de goede tips van uw ouders of andere (oudere) familieleden tot zich nemen en daarnaast duidelijk laten voelen wat uzelf als de basisregels stelt. Dit moet kunnen zonder afbreuk te doen aan uw eigen waarden.

Vooreerst is het belangrijk om uw regels te staven met zoveel mogelijk bronnen. Ieder mens heeft de neiging te geloven wat er staat als het maar ergens in een boek staat. De oudere generatie heeft ook nog een minder kritische mening over dokters, dus als u een boek van een arts kunt aantonen met daarin de regels of tips die u toepast, staat u reeds een heel stuk verder om de oudere generatie ook te overtuigen. Ook praktische opvoedvoorbeelden uit de gemeenschappelijke kennissengroep, kan u helpen om hen te overtuigen.

Wanneer ze blijven zeuren, kunt u de uitvoering van de (ongewenste) tips uitstellen en er helemaal niks meer over zeggen. Wanneer het onderwerp weer naar boven komt, zegt u best dat u het binnenkort gaat toepassen of dat u het vergeten bent. Na een paar keer begrijpen ze het wel. Met een beetje humor en begrip, kunnen de ouders en grootouders een goede relatie proberen na te streven, waarbij het welzijn van het kleinkind voor beide partijen voorop staat. Een goede relatie met uw eigen ouders komt altijd ten goede aan uw kind.

Tot slot moet het nu wel duidelijk zijn dat de ouders het recht en de verantwoordelijkheid hebben over de opvoeding van hun kind. Uiteindelijk verkiezen de ouders hun opvoedmethodiek en dit is niet meer dan hun recht. Vroeger hebben hun ouders hetzelfde gedaan en dit mag dan ook benadrukt worden. Toch zullen er altijd kennissen of familieleden zijn die het beter weten, maar vergeet nooit dat u aan niemand verantwoording dient af te leggen over de manier waarop u uw kind wilt opvoeden. Vermijd eventuele confrontaties door ze vriendelijk af te wimpelen en uw eigen zin gewoon verder te doen. Probeer uw eigen onzekerheid op het vlak van de opvoeding te onderbouwen met informatiebronnen of professioneel advies. Hoe onzekerder u immers bent, hoe vatbaarder u bent voor (ongepaste) kritiek. En eventuele ruzies die hierop volgen, zijn vaak totaal onnodig.

Vergeet ook niet dat uw kinderen u dichter bij bepaalde verwanten kunnen brengen, bij wie u voordien een slecht contact had. U kunt bijvoorbeeld opeens merken dat er raakvlakken op vlak van opvoeding van kinderen zijn.