Header image  
Kinderziektes: Het plaatsen van oorbuisjes bij middenoorontsteking  
line decor
 
line decor
   
 

Het plaatsen van oorbuisjes bij middenoorontsteking

 

 

Veel kinderen krijgen ooit middenoorontsteking. Deze infecties treden meest op bij kinderen tussen zes maanden en twee jaar, alhoewel ook op latere leeftijd deze infecties kunnen blijven optreden. Sommige kinderen zijn er zéér gevoelig voor en dit omwille van omgevingsfactoren en factoren te wijten aan de levenswijze. De risicofactoren zijn oa het vertoeven in een grote groep kinderen (bijvoorbeeld kinderopvang, school), passief meeroken en het meenemen van een flesje drank naar bed om ’s nachts eventueel te drinken.

Alhoewel de infecties redelijk makkelijk te behandelen zijn, gaat een dokter toch vaak adviseren oorbuisjes te laten plaatsen als het kind voortdurend hervalt. Tijdens deze chirurgische ingreep plaatst de chirurg een minuscuul buisje door ieder trommelvlies om de druk achter het trommelvlies en de omgevingsdruk in evenwicht te houden.

Het middenoor is een met lucht gevulde holte achter het trommelvlies. Wanneer geluid (luchttrillingen) via het oor binnenkomen en het trommelvlies doen trillen, gaat dit minuscule botjes in het middenoor doen vibreren. Dit wordt dan doorgegeven naar het binnenoor, waar de auditieve signalen in zenuwsignalen richting hersenen worden omgezet.

Oorzaak:

Mensen hebben een kleine verbinding van het middenoor naar neusholte, ook wel buis van Eustachius genaamd. Deze verbinding heeft als primair doel om de luchtdruk van het middenoor en de buitenomgeving gelijk te houden. Dit fenomeen kunt u best waarnemen wanneer u met de auto bijvoorbeeld een lange afdaling doet en de druk binnen uw oor voelt oplopen. Simpel slikken geeft een ‘pop’ in het oor en de luchtdruk is geëgaliseerd via de buis van Eustachius. Het nadeel ervan is dat ook bacteriën en virussen via het deze buis in het middenoor kunnen binnengeraken en aldaar een infectie veroorzaken. Dit gebeurt ook vaak als het kind een verkoudheid of andere ademhalingsinfectie heeft. Wanneer  Het middenoor ontstoken raakt, kan het zich opvullen met etter, met name als de oorzaak van de infectie bacterieel is. De drukopbouw drukt dan tegen het trommelvlies en dit veroorzaakt pijn. Doordat het trommelvlies ook niet naar behoren kan trillen, kan het kind ook een tijdelijk verminderd gehoorvermogen ervaren.

Met een behandeling kan de bacteriële infectie snel bestreden worden en bij de meeste kinderen gaat de opbouw van vloeistof achter het trommelvlies met tijd verdwijnen en zal dan ook het gehoorvermogen volledig herstellen. Maar een langdurig verlies van gehoorvermogen kan bij jonge kinderen achterstand veroorzaken bij de ontwikkeling en leervermogen van het kind.

 

De symptomen en diagnose van middenoorontsteking.

Symptomen:

*) Het trekken en wrijven aan het oor (ten gevolge van pijn)
*) Koorts
*) Duizeligheid en geïrriteerdheid
*) Vloeistof die uit het oor lekt
*) Veranderingen in de eetlust en in het slaapgedrag
*) Verminderd gehoorvermogen

Ga onverwijld naar een arts indien u het vermoeden heeft dat uw kind gehoorontsteking heeft. De dokter zal een onderzoek ondernemen en vooral de beide trommelvliezen van uw kind bekijken. Als de dokter een bacteriële infectie vermoedt, dan kan de behandeling met antibiotica onmiddellijk beginnen. In sommige gevallen zal de dokter met behulp van een fijne naald een staaltje nemen van de vloeistof achter het trommelvlies. Hij doet dit om de bacterie te kunnen identificeren via een labanalyse om op die manier het geschikte antibiotica te selecteren.

Behandeling.

Alhoewel het plaatsen van oorbuisjes tegenwoordig een routine behandeling is, is ze toch niet de eerste keuze van behandeling. Antibiotica wel, zeker in het geval van een bacteriële infectie. Maar er zijn ook vele oorinfecties die veroorzaakt worden door virussen en deze kunnen niet met antibiotica bestreden worden. Deze infecties worden door het lichaam zelf bestreden en verwijderd, waarbij enkel tijd kan helpen.

Maar als het kind geregeld oorinfecties krijgt, waarbij deze niet gemakkelijk genezen of als het kind langdurig gehoorverlies ervaart, zal de dokter aanraden om buisjes te laten plaatsen en de overtollig vloeistof achter het trommelvlies te draineren. Omdat de infecties ook vaak aan beide oren plaatsgrijpen, gaat de ingreep ook  voltrokken worden aan beiden trommelvliezen. De buisjes zelf zijn miniscuul en dienen om de druk voor en achter het trommelvlies te egaliseren en om opbouw van vloeistof (pus, etter) achter het trommelvlies te vermijden. Als gevolg hiervan gaat het gehoorvermogen hersteld worden. Het buisje op zich veroorzaakt géén gehoorverlies en gaat voor een goede 6 tot 18 maanden blijven zitten, waarna het vanzelf uitvalt. Door deze simpele ingreep wordt het comfort van het kind drastisch verhoogd en gaan de veelvuldige oorontstekingen vermeden worden. Het kind voelt zelf niets van de buisjes trouwens.

 

De operatie zelf.

Indien uw kind oud genoeg is om te begrijpen wat een operatie inhoudt, kunt u hem of haar best informeren en eventueel bij het doktersbezoek laten uitleggen wat het juist inhoudt.
De volgende stappen gebeuren bij de operatie in het ziekenhuis:

*) Het kind wordt onder volledige narcose gebracht.
*) De chirurgmaakt een klein gaatje in het trommelvlies en gaat de aanwezige vloeistof wegzuigen. Doordat de operatie zelf doorheen de oorgang kan gebeuren, zijn er géén visueel zichtbare lidtekens.
*) De chirurg beëindigt de operatie door het plaatsen van de smalle plastieken of metalen buisjes doorheen het trommelvlies.

Na de operatie zal het kind ontwaken in de herstelruimte. In de meeste gevallen zal het totale verblijf in het ziekenhuis maar enige uren zijn. Bij kleinere kinderen evenwel, of deze met een medische achtergrond, kan het wel langer zijn en is hospitaalopname vaak onvermijdelijk.

Na de operatie:

Het plaatsen van oorbuisjes gaat terugkerende oorinfecties bestrijden, doordat het lucht toelaat in het middenoor. Ook andere substanties zoals water kunnen hierlangs het middenoor binnenglippen. Normaliter vormt dit géén probleem. Het is afhankelijk van de chirurg of hij nu oorstopjes voor geregelde zwemmers aanraadt of niet. Vraag dan ook zijn mening.

In de meeste gevallen is het chirurgisch herverwijderen van de buisjes niet nodig. Ze vallen er in de meeste gevallen zelf uit, doordat ze uit het trommelvlies worden geduwd naarmate dit herstelt. Een buisje blijft tussen de zes à achttien maanden zitten, naargelang welk buisje gebruikt is. Als het evenwel langer blijft zitten, kan het zijn dat het chirurgisch verwijderen noodzakelijk is, om een perforatie van het trommelvlies of opbouw ongewenste afzettingen rond het buisje.

Alhoewel oorbuisjes efficiënt zijn om chronische oorinfecties te bestrijden, zijn ze evenwel niet altijd een permanente oplossing, zeker niet nadat ze uit het lichaam natuurlijk worden verwijderd. Tot een kwart van de kinderen die oorbuisjes nodig hebben vóór het tweede levensjaar, hebben deze opnieuw nodig nadat ze zijn uitgevallen.