Bijna ieder mens heeft vroeg of laat in zijn leven wel eens een wrat gehad. Alhoewel het geen zicht is, zijn ze meestal onschadelijk en gaan ze vanzelf weg.

Ze komen meer voor bij kinderen dan bij volwassen en worden veroorzaakt door virussen (humaan papillomavirus). Hiervan bestaan er meer dan 100 soorten van. De wratten kunnen overal op het lichaam optreden, maar lokaliseren zich vaak rond warme, vochtige plaatsen. Wratten zijn meestal pijnloos, maar wanneer ze onder de voetzolen voorkomen, kunnen ze erg pijnlijk zijn.

Kinderen kunnen de virussen oppikken door iets aan te raken van iemand die een wrat heeft. Denken we bijvoorbeeld aan handdoeken. Kinderen die hun vingernagels bijten, hebben een hoger risico op besmetting dan kinderen die dit niet doen.

Verschillende types wratten:

*) De gewone wratten. Normaliter gevonden op vingers, handen, knieën en ellebogen. De wratten voelen als een kleine hard bult, die als een kegel geschapen is en meestal grijs-bruinachtig uitziet. Het heeft een ruw oppervlak dat bijna als een soort bloemkool uitziet, met zwarte vlekjes binnenin.

*) De platte wratten: Deze hebben de grootte van een speldenkop en zijn veel gladder dan andere wratten. Platte wratten kunnen rozig, licht bruin of geelachtig uitzien. De meeste kinderen die deze wratten krijgen, krijgen ze op hun gezicht, maar ze kunnen ook in clusters gevonden worden op armen, knieën en handen.

*) De voetwratten: Zoals de naam zegt, komen ze voor op de voetzool. Er zijn weer twee onderverdelingen in. Er zijn twee types van voetwratten: de mozaïekwrat en de doornwrat. Mozaïekwratten breiden zich oppervlakkig uit, terwijl doornwratten in de diepte groeien.
In tegenstelling tot de gewone wrat, is een voetwrat doorgaans wel pijnlijk (doornwratten zijn nog pijnlijker dan mozaïekwratten) en is behandelen wel wenselijk. Voetwratten hebben bovendien minder de neiging om spontaan te verdwijnen.

*) De genitale of venerische wrat: Dit is een gesteeld, glad en huidkleurig bultje dat rond de anus en/of op de geslachtsorganen voorkomt. Genitale wratten worden makkelijk overgebracht via seksueel contact. Het kan soms maanden duren vooraleer de wratjes zichtbaar worden. Genitale wratten zijn dus een seksueel overdraagbare aandoening (SOA) , die overgebracht wordt bij onveilig vrijen, anale sex en tijdens de geboorte van moeder op kind. Besmetting kan ook plaatsvinden via wratten op andere delen van je lichaam en via handdoeken.

*) De draadwrat of verruca filiformis is een vingervormige uitstulping van de huid op een smalle steel. Het is een vingervormige variant van de verruca vulgaris in het gelaat. Bij kinderen zijn ze vooral op de lippen, neus of oogleden gelokaliseerd.

Zijn wratten besmettelijk?

Door een wrat van iemand aan te raken, is het niet zeker dat ook u wratten krijgt. Maar de virussen die wratten veroorzaken worden van mens op mens overgebracht door rechtstreeks fysiek contact met de persoon of onrechtstreeks via een voorwerp dat de besmette persoon heeft aangeraakt.

Wanneer men dan ook nog een verwonding in de huid heeft, is de huid nog eens zo gevoelig voor wratten. Door zelf te pulken aan een wrat op uw lichaam, kunt u het virus ook naar een andere plek op uw lichaam transporteren.

De tijd tussen het contact met het virus en het verschijnen van de wrat varieert. Vaak groeien ze heel langzaam en kan het verschillende weken duren eer ze de kop opsteken.

Wratten vermijden:

Alhoewel het onmogelijk is wratten volledig te vermijden, is het altijd een goed en hygiënisch idee om kinderen aan te sporen hun handen en huid vaak te wassen. Indien een kind een wonde heeft opgelopen, is het best deze goed te spoelen met water en zeep. Open wonden zijn immers zéér gevoelig voor het oplopen van wratten of andere infecties.

De natte vloeren in publieke zwembaden en douchecellen spelen waarschijnlijk een rol in het verspreiden van voetwratten. Men kan de kans op besmetting dan ook voorkomen door de voeten goed te wassen en af te drogen na het zwemmen en bij gebruik van gemeenschappelijke douchecellen slippers te dragen.Dit beschermt tegen het oplopen van voetwratten.

De behandeling van wratten:

Vrijwel iedereen heeft wel wratten gehad; vrijwel alle wratten zullen op den duur spontaan verdwijnen. Maar zeker bij kleine kinderen of baby’s die een wrat hebben, moet u zondermeer een arts inschakelen. Zelf zalfjes van bij de apotheek proberen is geen oplossing. Ook als de wrat zich op een gevoelige plaats bevindt (gezicht, genitaliën of anus), moet u uw huisarts contacteren. Ook als de omgeving van de wrat roodachtig, pijnlijk, gezwollen en eventueel ettert moet u uw huisarts contacteren.

Deze heeft verschillende methodes (al naargelang de wrat) om wratten te verwijderen. De meeste komen echter neer op verwoesten van het besmette weefsel. Enkele werken door het veroorzaken van een ontsteking. Geen enkele methode is erg effectief.

*) Herhaalde toepassingen van speciale zalven of tincturen:
Salicylzuur verweekt de hoornlaag. Dagelijks aanbrengen, in combinatie met bijsnijden is de methode die het meest werkzaam is
Monochloorazijnzuur (MCA) is een irriterende stof. Er ontstaat een chemische necrose (afsterven huid).
Immunocontacttherapie: er wordt een contactallergische reactie opgewekt, die hopelijk tegen het wratvirus gericht wordt.
*) Verwijdering door bevriezing met bv. vloeibare stikstof
*) Wegsnijden (scherpe lepel, curette, scalpel, electrodissecatie,laser)

Alhoewel wratten vervelend zijn, vormen ze een normale ‘ziekte’ tijdens de kindertijd en gaan ze doorgaans geen ernstige gezondheidsproblemen veroorzaken. Maar het is altijd aangeraden om bij wratten met uw kind naar de huisarts te gaan voor  het uitstippelen van de meest efficiënte methode.