Header image  
Kinderziektes: Urineweginfectie  
line decor
 
line decor
   
 

Urineweginfectie

Een urineweginfectie is de verzamelnaam voor alle infecties die betrekking hebben op de urinewegen: nier, nierkelk, ureter, blaas (blaasontsteking) en urethra (urethritis).

Omdat de toegang tot de urinewegen anatomisch gesloten is, is normaal gezien de inhoud ervan steriel. Het menselijk lichaam heeft voor verschillende barrières gezorgd, zodanig dat micro-organismen niet gemakkelijk kunnen binnendringen en daarnaast verwijdert de urinestroom ook nog eens de bacteriën in de urethra. Ook is de binnenkant van de blaas beschermd tegen micro-organismen door afgifte van afweerstoffen door het slijmvlies. De overgang van de ureter (buis tussen nier en blaas) in de blaas is van een klepmechanisme voorzien, waardoor de urine niet kan terugkeren vanuit blaas naar nierkelk. Als dit mechanisme evenwel faalt spreekt men van een vorm van urine-reflux en dit kan een nierbekkenontsteking (pyelonefritis) tot gevolg hebben.

Ook vanuit de bloedbaan kunnen micro-organismen in de urinewegen terechtkomen. Dit kan leiden tot een ontsteking rondom de nier . In het geval van via de bloedbaan versleepte tuberculose kan er niertuberculose ontstaan.

 

Urineweginfecties bij kinderen

Urineweginfecties komen het meest frequent voor bij meisjes, zeker rond de leeftijd van de zindelijkheidstraining. Dit komt doordat de urethra van de meisjes korter (dan bij de jongens) is en zich dichter bij de anus bevindt. Andere factoren die urineweginfecties bevorderen zijn:

*) Een abnormaliteit binnen de urineweg, gaande van een misvormde nier tot ergens een blokkage,die het normale wegvloeien van de urine blokkeert.

*) Slechte toilethygiëne

*) Het gebruik van normale badzeep en andere zeep vooral voor de intieme hygiëne. Deze kunnen immers de ureter irriteren (vooral meisjes zijn hier zeer gevoelig voor!).

*)  Veel urineweginfecties binnen de familie

*) Het terugvloeien van urine vanuit de blaas richting de nieren.

Urineweginfecties zijn vrij gemakkelijk te behandelen, maar het is van uiterst belang om de ziekte zo snel mogelijk te detecteren, zeker bij kinderen jonger dan zes jaar.

Tekenen en symptomen

Deze variëren van waar zich de ontsteking in de urineweg situeert. Bij jonge kinderen gaan de symptomen meer algemeen zijn. Het kind wordt geïrriteerd, begint slecht te eten tot zelfs overgeven. Soms is er sprake van een blijvende koorts die maar niet wil weggaan.

Bij oudere kinderen kunnen de symptomen de locatie van de ontsteking beter situeren.

Bij een blaasinfectie zal het kind:

*) Pijn of een brandend gevoel bij het urineren
*) Koorts (niet altijd aanwezig)
*) Lage rug pijn
*) Zindelijkheidsproblemen ’s nachts
*) Vies ruikende urine, die donkergekleurder en troebel uitziet
*) Verhoogde en frequentere neiging tot urineren

Deze symptomen zullen ook voorkomen bij een nierontsteking, maar het kind gaat hierbij veel zieker zijn en meer de neiging hebben tot koorts met rillingen, pijn in de onderrug, pijn aan de rugzijde, grote vermoeidheid en overgeven.

 

Preventie:

Bij baby’s en jonge kinderen kunt u de urineweginfecties bestrijden door ze frequent te verversen. Wanneer kinderen zelf naar het toilet gaan, is het essentieel hen goede toilethygiëne aan te leren. Meisjes moeten goed aangeleerd worden dat ze na hun behoefte hun achterste moeten afvegen van de vagina weg, richting anus. Indien ze vegen van de anus richting de vagina, gaan ze immers de bacteriën van de stoelgang richting de vagina/urethra verspreiden. Kinderen moeten ook erop gewezen worden dat urine ophouden uit den boze is. Urine die lang in de blaas zit, geeft de bacteriën de kans om zich te vermenigvuldigen.

Schoolgaande meisjes moeten reguliere badzeep proberen te vermijden, omdat deze irritatie geven en het is ook best dat ze katoenen ondergoed dragen in plaats van nylon ondergoed, omdat deze stof minder bacteriële groei toelaat.

Goed drinken en caffeïne vermijden is een andere mogelijkheid om urineweginfecties te vermijden.

Behandeling

De diagnose van een urineweginfectie kan enkel gedaan worden door een professional, de arts met name. U kunt wel een vermoeden hebben, maar de dokters kunnen dit vrij vlot detecteren via een urinetest, om de bacteriën in de urine te identificeren, en via een lichamelijk onderzoek. Hoe het urinestaal genomen zal worden is afhankelijk van hoe oud het kind is. Bij oudere kinderen is het gewoon plassen in een potje en bij heel jongere kinderen gaat men opteren om een staal uit de blaas via een catheter in de plasbuis te halen. De urine mag immers niet in contact komen met de huid, omdat er dan bacterie-contaminatie optreedt en het staal eigenlijk waardeloos is.

Na identificatie van de bacteriën gaat de arts een behandeling met antibiotica voorschrijven, waarbij het kind meestal binnen de week van zijn urineweginfectie verlost is. Indien het kind een brandend gevoel bij het urineren heeft, zal hij hoogstwaarschijnlijk ook een medicijn voorschrijven dat de urinewegen een beetje verdoofd, zodanig dat het kind tijdens de behandeling pijnloos kan urineren.

Urineweginfecties kunnen terugkeren in geval van urinewegabnormaliteiten of bij kinderen die een slechte blaascontrole hebben (urine ophouden) of kinderen met een slechte toilethygiëne. Bij de kinderen met een mogelijke of vermoedde urinewegabnormaliteit gaat de arts speciale onderzoeken laat nemen zoals een ultrasoon onderzoek van de nieren en blaas al dan niet met X-ray foto’s die genomen worden tijdens het urineren. Door deze test kunnen er mogelijke afwijkingen in de urineweg gedetecteerd worden en indien dit het geval is, zult u en uw kind doorverwezen worden naar een uroloog (gespecialiseerd arts van de urinewegen).

In geval van een hardnekkige urineweginfectie kan de arts mogelijk opteren voor een behandeling in het ziekenhuis, waarbij men de antibiotica intravenaal toedient. Bij een normale urineweginfectie gebeurt de behandeling thuis. U neemt dan ook best iedere morgen de temperatuur van uw kind en belt de arts indien de koorts boven de 38.5 stijgt. Stimuleer het kind om veelvuldig te drinken, maar vermijd caffeïnehoudende dranken.

Zie onze pagina over de urineweg voor meer informatie.