Psoriasis is een chronische huidziekte gekenmerkt door rode vlekken bedekt met witte schilfers. Deze huiduitslag kan op meerdere plaatsen op het lichaam voorkomen tot zelfs over het ganse lichaam. Meestal komt ie voor op de hoofdhuid, voorkant van de knieën, op de ellebogen, onderkant van de rug, de lichaamsplooien, armen en benen, voeten, handen en het gezicht. . Psoriasis komt vaak voor in combinatie met arthritis en de ziekte van Crohn. De ziekte komt dikwijls familiaal voor. Mensen worden met psoriasis geboren. Het is ook niet besmettelijk! Er bestaat ongeveer 10 percent kans dat een kind psoriasis krijgt indien één van beide ouders psoriasis heeft en 50 percent kans indien beide ouders psoriasis hebben.

Verschillende soorten psoriasis:

*) Psoriasis pustulosa: Meestal zeldzaam en herkenbaar aan grote puskoppen vooral op voeten en handen. Soms verspreid over het ganse lichaam en gepaard gaande met koorts.
*) Psoriasis vulgaris: De meest voorkomende vorm en herkenbaar aan rode, meestal symmetrische, scherp begrensde, verheven erupties, wisselend van grootte, met zilver/grijskleurige, makkelijk verwijderbare schilfering. Vooral aan de ellebogen, strekzijde van de knieën en de behaarde hoofdhuid. Komt ook voor onderaan de rug.  
*) Psoriasis arthropatica: psoriasis in combinatie met gewrichtsklachten
*) Psoriasis unguum: Psoriaris aan de nagels. Hierbij zitten er vaak putjes in de nagelplaat, in combinatie vaak met een bruine verkleuring. De nagel kan in sommige gevallen ook los komen te zitten.
*) Psoriasis ertrodermie: Dit is een zeldzame vorm van psoriasis en deze is verspreid onder de vorm van een felle roodheid over het ganse lichaam. Komt en gaat, verschijnt maw periodiek.
• Psoriasis guttata: Dit is een vorm die vaak bij kinderen en jong volwassenen verschijnt. Treedt vaak op na een voorgaande infectie en geneest vaak vanzelf. Wordt gekenmerkt dor kleine rode vlekken (max 1 cm doorsnede) die zich vooral op de romp en de ledematen situeren. acuut, gegeneraliseerd voorkomen van kleine rode vlekken, maximaal 1 cm doorsnee, vooral op de romp en de ledematen.
*) Psoriasis capitis: psoriasis van de behaarde hoofdhuid

Bij ongeveer 15 tot 30% van de patiënten kan zich ook een of andere vorm van gewrichtsontsteking (artritis) ontwikkelen. Dit gaat gepaard met gewrichtspijn, stramheid en dus beperking van de beweeglijkheid van het gewricht, enz. Alle gewrichten kunnen worden getroffen. De ziekte evolueert meestal vrij traag, maar kan soms zeer snel verergeren.

Oorzaak       

Men vermoedt dat psoriasis veroorzaakt wordt door een immuniteitsstoornis waarbij het immuunstelsel een verkeerd signaal geeft aan de groeicycli van de huidcellen. De celdeling in de opperhuid gebeurt bij psoriasispatiënten aan een verhoogd tempo. Hierdoor migreren de cellen zesmaal sneller in de richting van de buitenste laag van de huid. Daardoor treedt er dus de gekende schilfervorming op. Schilfers zijn immers niets anders dan dode huidcellen, die te snel en/of teveel worden afgestoten. Psoriasis is daarenboven ook een stressgevoelige ziekte.

Het is algemeen bekend dat wanneer mensen in een stresssituatie terechtkomen, dat de (bestaande) psoriasis zich verergert. Ook kan de psoriasis verergeren door kwetsuren, infecties, hormonale invloeden, het klimaat en bepaalde geneesmiddelen.

Behandeling:

De medicatie gaat de gevolgen van de psoriasis bestrijden, maar kan ziekte zelf niet bestrijden. Er is dus geen blijvende genezing mogelijk omdat er simpelweg géén remedie (op dit moment) bestaat. De medicatie reageert trouwens zeer verschillend van individu tot individu, vandaar dat een goed en continu overleg met de behandelende arts essentieel is.  
Er zijn op dit moment een drietal behandelwijzen:

*) Met lokale behandelingen: Men maakt hierbij gebruik van zalven, crèmes om de huid plaatselijk te behandelen. Vroeger waren dit producten gebaseerd op teer. Teer verhoogt evenwel de gevoeligheid voor de zon, verkleurt de kleren en kan irritatie van de huid geven. Tegenwoordig gebruikt men zalven met vitamine D3, dat de aanmaak van huidcellen afremt. Ook worden zalven met met salicylzuur gebruikt, dat het losmaken van witten schilfers vergemakkelijkt. Tenslotte worden  zalven met cortisonederivaten gebruikt en deze vormen meestal de basis van de behandeling. Cortisonen gaan immers ontstekingsremmend werken en zorgen voor een dikte-afname van de psoriasisplekken. Het spreekt voor zich dat de behandeling volledig onder toezicht en controle van een behandelende arts moeten toegepast worden.

*) Lichttherapie:

Bij deze behandeling gaat men met behulp van een medicament enerzijds de huid gevoeliger maken voor UVA licht en anderzijds de huid blootstellen aan ultravioletlicht. Door dit licht gaat de celgroei beïnvloed worden. De ontsteking zal afnemen. Nadeel van deze methode is dat de verbetering slechts van tijdelijke aard is en de behandelingswijze ook nadelige neveneffecten heeft, waaronder verhoging van huidkankerrisico, huidveroudering,…). Daarnaast is er ook nog een lichttherapie met UVB, dat relatief gezien veiliger is.

Tegenwoordig is lasertherapie veelbelovend voor de behandeling van gelokaliseerde, hardnekkige plekken van psoriasis. Men gaat met behulp van een laser de huid behandelen. Het risico dat hierbij de huid wordt beschadigd, is veel minder dan bij de UV-therapieën. Patiënten hebben veel minder behandelingen nodig dan bij de UV-therapie en het bereikte resultaat blijft langer dan zes maanden behouden.   

*) Systemische behandeling:

Als de psoriasis niet met lokale middelen of lichttherapie onder controle gebracht kan worden,  zal de behandelende arts systemische therapie aanwenden. Hierbij worden specifieke medicatie gebruikt:

Retinoïden: afgeleiden van vitamine A. Als mogelijke bijwerkingen heeft het hoofdpijn, spierpijn, mogelijke nierbeschadiging, leverbeschadiging. Het medicijn is toxisch voor de foetus en vrouwen moeten dus ten alle tijden vermijden zwanger te raken, indien ze dit product gebruiken. Ook combinatie met bepaalde medicatie is gevaarlijk. Het product wordt enkel bij zeer zware vormen van psoriasis gebruikt en onder strikte begeleiding van een arts.
  
Cyclosporine: een immuunonderdrukkend medicijn dat normaal gebruikt wordt om afstoting van organen na een transplantatie tegen te gaan. Het product wordt opnieuw enkel bij zeer zware gevallen van psoriasis toegepast en dus onder strikte begeleiding door een arts.  Heeft zware bijwerkingen en is in ombinatie met bepaalde medicatie gevaarlijk.

Metrotrexaat:  Dit medicijn wordt toegepast bij de behandeling van kanker en verhindert de celvermenigvuldiging. Alhoewel het doeltreffend is, heeft het zware bijwerkingen waaronder misselijkheid, lever- en nierschade, verlies van eetlust, moeheid,… . Bij zwangere vrouwen is dit medicijn strikt verboden! De behandelende arts gaat zeer voorzichtig tewerkgaan met dit medicijn omdat het ook gevaarlijk is in combinatie met bepaalde andere medicatie (ontstekingsremmers, aspirine, antibiotica, diuretica,…).

Alternatieve behandelingswijzen:

Er zijn speciale behandelingsprogramma’s in combinatie met zout water, bijvoorbeeld aan de Dode Zee. De huiduitslag kan hierbij op een min of meer aangename wijze efficiënt worden teruggedrongen. Sommige patiënten zweren bij homeopathie/accupunctuur, maar het is niet wetenschappelijk bewezen dat deze behandelingswijze de ziekte kunnen verlichten. Hoedanook moet de behandeling van psoriasis steeds steunen op een begeleiding door een arts en kunnen deze alternatieve behandelingswijzen een aanvulling zijn, maar nooit een vervanging van de normale medische behandeling met en door een geneesheer/huidspecialist.