Een bloedafname is een onderzoek van het bloed, maar daarvoor moet er natuurlijk eerst een bloedstaaltje worden afgenomen. Vroeg of laat wordt ieder ermee geconfronteerd, vandaar dat we in het kort even willen uitleggen wat er juist gebeurt en wat de mogelijkheden zijn, zonder evenwel te zeer in de details te gaan.

Bloedafname:

Bloedafname gebeurt door een holle naald in een bloedvat te brengen, waarna het bloed in een gedeeltelijk vacuüm gezogen buisje loopt. In de bloedafnamebuis bevindt zich meestal een stof bevindt die het bloed onstolbaar maakt. Voor het afnemen van bloed wordt bij voorkeur een van de aders in de elleboogplooi gebruikt. Om te zorgen dat de ader goed gevuld is, en daardoor makkelijker aan te prikken wordt vaak gebruik gemaakt van een stuwband die ervoor zorgt dat de bloedtoevoer niet wordt belemmert, maar de terugvloed van het bloed, wat wordt tegengewerkt. De bloedafname kan dan gemakkelijker gebeuren.

Bloedonderzoek:

Nadat het staaltje is genomen, zal dit naar een laboratorium worden verstuurd, waarna men er onderzoek op verricht. Welk onderzoek is natuurlijk afhankelijk van de behandelende arts. Er zijn verschillende soorten bloedonderzoek te onderscheiden:

1) Biochemisch bloedonderzoek, waarbij men de hoeveelheid van allerhande stoffen kan gaan bepalen die:

*) in het bloed een functie hebben, zoals albumine,
*) een maat zijn voor celbeschadiging, zoals gamma-GT,
*) die als geneesmiddel zijn toegediend, zoals digoxine
*) die als merkerstof kunnen wijzen op sommige tumoren, zoals CEA en CA-125
*) een afvalproduct zijn van de stofwisseling, zoals kreatinine,
*) die een signaalfunctie hebben (hormonen) zoals TSH
*) die een functie in de energievoorziening van het lichaam hebben zoals glucose,insuline.

2) Hematologisch bloedonderzoek, waarbij op de aantallen, de aard en de eigenschappen van de bloedcellen wordt gelet
3) Microbiologisch onderzoek, waarbij men naar ziekteverwekkers speurt
4) Serologisch onderzoek, waarbij men kijkt naar antistoffen tegen bepaalde ziekteverwekkers
5) Onderzoek naar lichaamsvreemde stoffen in het bloed, waaronder bijvoorbeeld het gehalte van een bepaald geneesmiddel in het bloed, ter ondersteuning van een arts om de juiste dosis te bepalen, maar ook de aanwezigheid van bijvoorbeeld toxische stoffen.
6) …

De meetwaardes en wat is nu ‘normaal’ en ‘afwijkend’?

Dit wordt afgewogen en vergeleken met statisch verkregen waardes. De normale waarden van een bepaling worden verkregen door bij een aantal gezonde mensen de bepaling uit te voeren en te kijken in welke gebied de uitkomsten vallen. De grenzen worden dan zo gekozen dat men een bepaald percentage boven de verkregen waardes mag zitten en een bepaald percentage eronder. Ieder individu is verschillend, vandaar dat de uiteindelijke beoordeling ligt bij de behandelende geneesheer, die vaak ook nog eens verschillende waardes in het bloed met elkaar gaat vergelijken. De uiteindelijke diagnose en behandeling gebeurt op onder andere deze resultaten en volledig door de behandelende geneesheer. Zie ook onze pagina over 'Bloed'.