O-benen zijn naar buiten gebogen benen, waarbij de knieën verder dan gewoonlijk uit elkaar staan. Het scheenbeen en het dijbeen hebben een buitenwaarts gebogen vorm en de voetzolen zijn naar elkaar toegericht.

Bij de geboorte hebben alle kinderen in zekere mate O-benen. Meestal bemerken de ouders en grootouders deze aandoening als het kind begint te lopen. O-benen verdwijnen meestal spontaan na het derde of vierde levensjaar. In het eerste levensjaar verandert dat langzaam: het scheen- en dijbeen worden rechter, en de voetzolen draaien naar beneden. Tegen de tijd dat de kinderen beginnen te lopen zijn de benen zo gegroeid dat ze het lichaamsgewicht kunnen dragen.

Het is dus essentieel om bij vragen rond eventuele O-benen een kinderarts te consulteren. Deze zal bekijken of een behandeling noodzakelijk is. Ook als eventuele O-benen verergeren moet u zondermeer de kinderarts/huisarts consulteren. Aan het einde van de groei en het kind heeft nog steeds O-benen is het eveneens verstandig om met een specialist/orthopedisch chirurg te overleggen over de ernst hiervan. Als de O-stand te veel is, is er een kans dat de knieën op latere leeftijd aan de binnenkant gaan slijten. Slijtage treedt vrijwel alleen op na de groei. Tijdens de groei moet u zich normaliter géén zorgen maken over eventuele slijtage. Lees ook onze pagina over 'Heupdysplasie' en 'X-benen'.