Header image  
Kinderziektes: Multiple Sclerose  
line decor
   
line decor
   
 

MS of Multiple Sclerose 

 

Multiple sclerose, meestal afgekort tot MS, is een aandoening van het centraal zenuwstelsel waarbij in de eerste fase, de myelineschede die om veel zenuwvezels zit op sommige plaatsen volgens een willekeurig aandoend patroon wordt aangetast door het immuunsysteem, waardoor bij de patiënt o.a. verlammingsverschijnselen kunnen ontstaan. Multiple sclerose behoort dus waarschijnlijk tot de auto-immuunziektes.

Multiple sclerose komt vaak voor onder jongvolwassenen, bij vrouwen meer dan bij mannen. De frequentie waarin de ziekte voorkomt verschilt per land en bevolkingsgroep. Over het algemeen ligt het aantal MS-patiënten tussen 2 en 150 per 100.000 inwoners.

De oorzaak van de ziekte is onbekend, maar algemeen wordt aangenomen dat MS ontstaat door een samenspel van genetische en omgevingsfactoren. Zo komt MS beduidend minder voor in landen dichter bij de evenaar. Mensen uit noordelijke landen die als klein kind naar een warm land verhuizen hebben een lager risico de ziekte te krijgen dan hun leeftijdgenoten die zijn achtergebleven.

 

Klachten

De klachten zijn afhankelijk van het toeval, namelijk de plaats in het zenuwstelsel waar de ontsteking toeslaat. De klachten verschillen zeer per persoon en vrijwel geen enkele patiënt heeft last van alle klachten. Het zijn vrijwel allemaal uitingen van neurologische uitval die ook door andere oorzaken kunnen optreden; de diagnose kan dan ook meestal niet gesteld worden door het vóórkomen van deze klachten, maar door het typische beloop, waarbij nu eens hier, dan eens daar een probleem ontstaat, en waarbij ook vaak herstel van de klachten kan optreden.

Bekende klachten bij MS zijn:

Oogklachten (slecht zien, verminderd contrast, dubbelzien)
Vermoeidheid
Stijve spieren en verzwakking
Tremoren (stuurloosheid van beweging) en spasmes
Sensorische klachten (gevoelloze plekken, tintelingen of pijnscheuten)
Cognitieve problemen
Geheugenstoornis
Incontinentie
Constipatie
Seksuele stoornissen
Depressie

Diagnose

De diagnose van MS is in veel gevallen lastig. De diagnose wordt gesteld door de combinatie van klinische gegevens en de bevindingen van een MRI-onderzoek. De volgende uitgangspunten zijn van essentieel belang bij het stellen van de diagnose MS.

De klachten en klinische verschijnselen dienen overeen te komen met afwijkingen in de witte stof van oogzenuw, hersenen of ruggenmerg. De klachten en afwijkingen dienen te wijzen op meerdere lokalisaties in het centrale zenuwstelsel (het CZS).
Bij neurologisch onderzoek kunnen allerlei soorten neurologische stoornissen gevonden worden oa: van het gevoel (de informatie die uit het eigen lichaam komt over de positie van het lichaam in de ruimte), het visuele systeem, de oogmotoriek. Afwijkingen kunnen soms ook gevonden worden zonder dat de patiënt klachten heeft van het desbetreffende systeem. Dergelijke subklinische bevindingen kunnen belangrijk zijn voor het stellen van de diagnose.

De MRI is het belangrijkste aanvullend onderzoek: indien het op grond van klachten en klinische verschijnselen niet mogelijk is om dissociatie in plaats en tijd aan te tonen, kan dit gebeuren met behulp van MRI.

 

Behandeling:

MS is tot nader order een ongeneeslijke ziekte, waardoor de artsen in de behandeling van de ziekte gaan proberen het ziekteverloop te vertragen. Er zijn hierin verschillende aspecten:

Men gaat dus onder andere trachten het ziekteverloop te beïnvloeden, met bijvoorbeeld immunosuppressiva, die evenwel ernstige bijwerkingen hebben.

Daarnaast gaat men ook de diverse verschijnselen en gevolgen van de ziekte behandelen en altijd onder leiding van de behandelende geneesheer:
Spasticiteit --> oefentherapie, medicijnen
Erectieproblemen --> medicatie mbv lokal papaverine-injecties, sildenafil.
Moeheid --> medicatie
Tremor --> mediacatie aan de hand van oa betablokkers

Men gaat eveneens de patiënt begeleiden omdat het vernemen van de diagnose voor vrijwel iedereen een enorme emotionele belasting is. Het is in deze fase onverstandig om al te adviseren verregaande veranderingen in het dagelijks leven aan te brengen. Het vermijden van overmatige inspanning of het vermijden van grote hitte kan wel verstandig zijn, omdat mensen kunnen ervaren dat de klachten dan toenemen.Uit studies blijkt wel steeds meer dat mensen met multiple sclerose baat hebben bij het zoveel mogelijk aanhouden van normale lichamelijke inspanningen en sportbeoefening. Mensen met multiple sclerose die merken dat hun klachten duidelijk toenemen bij warm weer, kunnen proberen warm weer te vermijden of zoveel mogelijk afkoeling te zoeken. Bij bepaalde stoornissen kunnen behandeling, training en verschaffing van hulpmiddelen door revalidatiearts, fysiotherapeut of ergotherapeut belangrijk zijn.

MS is tot nader order ongeneeslijk en dus een zware diagnose om te horen. Toch slagen veel mensen erin, met de juiste begeleiding, om gedurende langere tijd hun normale levenspatroon aan te houden. MS moet in nauwe samenwerking met een geneesheer worden opgevolgd en behandeld. Veel mensen vinden steun in MS-hulpgroepen, waarin ze op zijn minst hun ervaringen en ziekteverloop bespreekbaar kunnen maken.