Header image  
Kinderziektes: Astma  
line decor
 
line decor
   
 

Astma

Astma is een luchtwegaandoening die ademhalingsproblemen veroorzaakt. De symptomen omvatten hoesten, kortademigheid en een piepende ademhaling. Astma is erfelijk.

Lucht komt bij het inademen via de neus, mond en luchtpijp in de longen terecht, waarna het opnieuw de omgekeerde weg vervolgt bij het uitademen. Maar bij astma-lijders zijn de luchtwegen ontstoken en produceren deze veel slijm. Daarnaast zijn de luchtwegen overgevoelig voor bepaalde zaken zoals sigarettenrook, stof en zelfs inspanning. De verschillende stoffen of activiteiten die aanleiding kunnen geven tot een astma-aanval bij de patiënt zijn:

*) Bepaalde allergenen zoals de huisstofmijt,...
*) Pollen
*) Schimmels
*) Stuifmeel
*) Koude lucht
*) Lichamelijke inspanning
*) Bepaalde medicijnen
*) Voedingsallergie

Daarnaast is bij astmapatiënten het gladde spierweefsel rond de luchtwegen meer opgespannen, waardoor de luchtwegen vernauwen en het aldus nog moeilijker wordt om normaal te ademen. Er is niet één oorzaak voor het ontwikkelen van astma. De aanleg voor astma is erfelijk. Wanneer één van de beide ouders astma of allergie heeft, dan heeft hun kind een veel grotere kans om ook astma of de allergie te hebben. Wanneer beide ouders astma of een allergie hebben, is het risico bij hun kind nog veel groter.

 

Diagnose:

De diagnose gebeurt door een arts, die in eerste instantie gedetailleerde informatie aan de ouders vraagt. Hij zal willen weten wat en wanneer de symptomen optreden, hoevaak en hoelang. De medische achtergrond van het kind (en de ouders) zal ook doorgenomen worden, om op die manier familiale ziektepatronen terug te vinden (hooikoorts, voedingsallergieën,…) Deze informatie dient om de arts de juiste diagnose te laten stellen. Ook zal hij op die manier een eerste inschatting kunnen maken aan welk soort astma het kind lijdt.

Naast de medische vragen, zal hij de longfunctie van het kind ook onderzoeken via een spirometer. Spirometrie is een eenvoudige, pijnloze en zeer betrouwbare techniek om de longfunctie of longcapaciteit te meten en vervolgens grafisch uit te beelden. De arts zal een klemmetje op de neus plaatsen en aan het kind vragen om via het mondstuk zo goed mogelijk in te ademen en dan zo snel en krachtig mogelijk uit te blazen. De longen moeten maximaal gevuld en geledigd worden om een goed beeld te krijgen. Men doet deze test een paar keer om een goed beeld te krijgen.

Via deze test kan een arts met zekerheid stellen of iemand aan een obstructieve longaandoening lijdt, en kan men ook de evolutie van de ziekte opvolgen. Vaak wordt er een reversibiliteitstest verricht. Daarbij wordt onderzocht of de vernauwing van de luchtwegen met medicijnen op te heffen is. Hierbij kijkt men of na de toedoening van de medicijnen (meestal inhaleren) de longfunctie verbetert. Om te bepalen of er sprake is van een allergie, wordt er een huidtest gedaan. Hierbij worden de mogelijke allergische stoffen in de huid ingespoten. Indien men allergisch is voor de stof, ontstaat er een zwelling. Bij zuigelingen gaat men het bloed testen op de aanwezigheid van specifieke allergenen.

Afhankelijk van het type astma, kan de arts ook vragen aan het kind om een inspanningstest te ondergaan. Het kind wordt hierbij aan een fysieke inspanning (meestal hometrainerfiets) onderworpen, waarbij men nauwgezet de ademhalingsfunctie in de gaten houdt. Dit is het geval wanneer de arts inspanningsastma bij het kind verwacht.

 

Behandeling:

De belangrijkste medicijnen bij de behandeling van astma zijn ontstekingsremmers en luchtwegverwijders (puffers). Ontstekingsremmers bestrijden de ontsteking in de luchtwegen waardoor de luchtwegen tegen prikkels worden beschermd. Luchtwegverwijders zorgen ervoor dat de luchtwegen wijder worden zodat een aanval in de kiem gesmoord wordt of zelfs vermeden wordt. Luchtwegverwijders ('puffers') helpen ook bij inspanningsastma tegen de kortademigheid.

Andere middelen kunnen de behandeling van astma aanvullen, zoals anti-allergiemiddelen, een jaarlijkse griepprik tegen virusinfecties en antibiotica bij een luchtweginfectie die veroorzaakt is door bacteriën.

Mits de juiste behandeling kan de patiënt een zo normaal mogelijk leven leiden. Toch bestaat altijd het risico op een astma-aanval, waardoor de patiënt en diens omgeving (ouders, grootouders,…) altijd op de hoede moeten zijn. Zo kunnen bepaalde kinderen zonder noemenswaardige problemen maandenlang normaal ademen en opeens komt er een astma-aanval, waardoor de luchtwegen weer plots vernauwen en het kind in ademnood (benauwdheid, verhoogde hartslag, zweten en kortademigheid) komt.

Een patiënt moet zijn medicatie dan ook steeds bijhebben en derden dienen op de hoogte te zijn van de astma-achtergrond van het kind (School, vakantiebegeleiders, familie,…), zodanig dat men snel en doelgericht actie kan ondernemen bij een astma-aanval. De behandelende arts kan en zal het kind en zijn omgeving hierbij zeker tips en richtlijnen geven.