Schaaldierallergie komt vaak voor. Het is meest voorkomend bij volwassenen, maar kan eveneens bij kinderen optreden. De symptomen van deze allergie variëren van netelroos, braken, neusverstopping tot meer ernstige reacties die in bepaalde gevallen dodelijk kunnen zijn. Voor sommige mensen kan zelfs een minimale hoeveelheid schelpdieren een ernstige lichamelijk reactie veroorzaken.

Onder schaaldieren verstaan we dus zeedieren met een schelp, zoals kreeft, garnaal, oktopus en inktvis. Onafgezien hoe zwaar of licht de lichamelijke allergische reactie op schaaldieren was, dient er altijd een arts gecontacteerd te worden en door deze een diagnose gesteld te worden. Een allergie kan ook verergeren, vandaar dat professioneel medisch advies en begeleiding essentieel is.

Symptomen:

*) Galtbulten, exceem en jeuk
*) Opzwellen van de lippen, het aangezicht, de tong en keel.
*) Piepende ademhaling, neusverstoppen of problemen met de ademhaling.
*) Buikpijn, diarree, misselijkheid, braken
*) Duizeligheid, flauwvallen
*) Tintelend gevoel in de mond.

Ook bij schelpdierallergie is een anafalactische shock mogelijk, vandaar dat het best is dat een patiënt te allen tijde een epi-pen bij zich draagt. Op zich is het weren van schaaldieren uit het dieet geen probleem, maar het risico op kruisbesmetting blijft groot, zeker op restaurant.

Oorzaak:

Elke voedingsallergie wordt veroorzaakt door een defect immuunstelsel. Het immuunstelsel identificeert bij de schelpdieren bepaalde eiwitten als schadelijk en gaat ertegen reageren. De volgende keer dat u met deze eiwitten in contact komt, zal het lichaam deze herkennen en gaat zich verdedigen door histamine en andere chemische stoffen in uw bloedbaan los te laten. Dit resulteert dan in de uiterlijke kenmerken van een allergische reactie. De patiënt gaat een loopneus krijgen, lopende ogen, een droge keel, huiduitslag, misselijkheid, diarree en in het ergste geval een anafalactische shock, die dodelijk kan zijn.

Symptomen en diagnose:

Een arts dient ten alle tijden gecontacteerd te worden wanneer u volgende zaken vaststelt:

*) Ademhalingsproblemen
*) Optreden van een shock
*) Snelle polsslag
*) Duizeligheid

De arts zal teruggrijpen tot standaardtesten om de diagnose te stellen.
Dit zijn:

*) Huidtest, waarbij de patiënt via prikjes aan bepaalde eiwitten wordt blootgesteld. Indien deze allergisch is, zal het lichaam reageren en zal er plaatselijk een bultje ontstaan.
*) Bloedonderzoek: Hierbij wordt er getest op bepaalde allergeenspecifieke anti-stoffen, waarbij men een duidelijke gevoeligheid voor bepaalde voedingsmiddelen kan diagnosteren.

U kunt een indicatie van allergie krijgen door lichamelijk reacties na het eten van bepaalde voedingsstoffen, maar enkel een diagnose door de arts kan zekerheid geven. De als allergische reactie beschouwde lichamelijke ongemakken, kunnen ook door een non-allergische reactie zoals een voedselvergifitiging of bacteriële/virale infectie teweeggebracht zijn. Enkel een arts kan hierover uitsluitsel geven. 

Behandeling:

De enige manier om een allergische reactie te vermijden is schelpdieren totaal te weren uit het dieet. Medicatie zoals antihistamines kunnen de uiterlijke tekenen en symptomen bestrijden, maar de oorzaak van de allergie zal altijd blijven bestaan. Genezing is dus onmogelijk, enkel een aanpassing van het eetpatroon, met een volledige uitsluiting van schaaldieren tot gevolg.
Zoals eerder gezegd blijkt dit praktisch niet zo gemakkelijk, zeker op restaurant niet. Kruisbesmetting (bijvoorbeeld contaminatie door keukengerei)blijft een risico. Ligt het opdienend personeel van de allergische persoon, zodanig dat men hier rekening mee kan houden. Hou een epi-pen steeds binnen handbereik, zodat een mogelijke anafalactische shock kan opgevangen worden. Zoals steeds betrek de huisarts of specialist erbij en laat de behandeling en adviezen volledig aan hun over.