|
‘Time-outs’ werken het beste met uw kleinkinderen vanaf de leeftijd van twee jar. Ze verschillen evenwel bij peuters, kleuters en schoolrijpe kinderen
Het concept van de ‘time-out’ zou door alle opvoeders moeten toegepast worden omdat het nu net de consistentie over de hele lijn verhoogd. Zoals reeds meerdere malen gezegd is alles bij discipline opgebouwd rond het consistent toepassen van de regels en afbakenen van grenzen.
1) Peuters (0-3 jaar):
Voor kleuters kunt u best als eerste vorm van disciplinering gewoon de aandacht proberen te vestigen op andere activiteiten, mocht het mislopen.
Bij woedeaanvallen en kwaad schreeuwen, kan u zich best wenden tot een time-out achter een hekje. Gebruik hiervoor best niet de wieg, bed of park. U wil niet dat het kind slaapgelegenheden gaat associëren met slechte dingen. Nadat het kind is gekalmeerd, laat u het op de time-out locatie gedurende één minuut per leeftijdsjaar. Dit is lang genoeg om het aan te leren dat het ongewenste gedrag ook als ongewenst beschouwd wordt. Het kan ook gebeuren dat ze tijdens de time-out opeens in slaap vallen. Ze waren dan wellicht moe en hierdoor lastig. Leg ze dan best te slapen in hun wiegje of bed.
2) Kleuters (3-6 jaar)
Begin met een waarschuwing tot ‘time-out’. Als het ongewenst gedrag zich voortzet, vraag dan aan het kind om naar de time-out locatie te gaan, zonder mee te gaan evenwel. Als de deur wordt dichtgeslagen, reageer er dan niet op. Indien het kind niet wil gaan, neem het dan vastberaden bij de hand en breng het naar de locatie, zonder uw geduld te verliezen.
Als ze gekalmeerd zijn, laat dan de time-out starten, weeral één minuut per leeftijdsjaar.
3) Schoolrijpe kinderen (7-12 jaar)
Schoolrijpe kinderen zijn meestal gewillig om gewoon naar hun kamer te worden gestuurd. Vijf tot tien minuten voldoen meestal om hun tot bedaren te brengen. Reageer weer niet op het eventueel dichtslaan van de deuren. Nadat ze gekalmeerd zijn, laat dan de time-out tijd beginnen. Één minuut per leeftijdsjaar weer.
|