Header image  
Positief stimuleren en opvoeden: Voorkeurouder  
line decor
 
line decor
   
 

Voorkeurouder

 

 

 

Op een bepaald ogenblik zal ieder ouder/grootouder merken dat hun (klein)kind een bepaalde voorkeur ouder/grootouder heeft. Op bepaalde ogenblikken kan dit wel vervelend zijn, indien het kind bijvoorbeeld door één (groot)ouder in bed wordt gelegd, maar erop staat dat de andere (groot)ouder het doet.

De reden van dit gedrag kan wijzen dat één van beide (groot)ouders intensiever met het kind bezig is of simpelweg doordat de andere (groot)ouder door werk minder aanwezig is. Het omgekeerde kan ook. Door het feit dat één van beide ouders door bijvoorbeeld werk minder aanwezig is, zal het kind zich veel meer interesseren in die ouder en er een voorkeur voor dragen. Karakterieel kan het tussen kind en één van beide (groot)ouders ook botsen, waardoor het kind vanaf een bepaalde leeftijd met de bewust ouder minder omgang is.

Men moet proberen om de aandacht en verzorging vanwege beide ouders zo goed mogelijke te verdelen en niet in te gaan op de voorkeur van het kind. Door erop in te gaan zal het probleem zich immers nog verscherpen. Belangrijk is dat beide (groot)ouders blijven zorgen voor het kind en betrokken blijven bij de opvoeding van het (klein)kind. Wanneer de voorkeur van het kind blijft, kan proberen om meer zaken tezamen als gezin te doen, zodanig dat het kind het gevoel krijgt dat beide ouders evenredig betrokken zijn. Daarna kan de voorkeurouder proberen de andere ouder wat meer aandacht te laten geven en de voorkeur op die manier aan te pakken.

 

Wanneer de voorkeur persistent is, mag men op een gezonde manier laten merken dat men er niet echt mee opgezet is, maar men mag als (groot)ouder nooit laten merken dat men erdoor gekwetst wordt. Hierdoor krijgt het kind immers een overhand in de relatie en zal de voorkeur als middel om (sociale) druk gebruikt worden. Het is aan te raden het initiatief tot contact soms ook een beetje bij het kind te laten. Wanneer het kind aangeeft niet te willen spelen met een bepaalde (groot)ouder, kan men deze keuze in eerste instantie ook gewoon aanvaarden en het kind laten spelen. Na een tijdje gaan de meeste vanzelf terug naar de bewuste (groot)ouder.

Door iets uit te dokteren dat uniek is tussen één van beide (groot)ouders en het (klein)kind, kan de voorkeur ook creatief bestreden worden. Men kan bijvoorbeeld zonder de voorkeur(groot)ouder iets aparts gaan doen (fietsen, zwemmen, knutselen,…) en op die manier de onderlinge band versterken. Hierdoor kan een stabiele en goede relatie ontstaan tussen (groot)ouder en (klein)kind, zonder dat de voorkeur direct wordt bestreden. Het indirecte karakter van deze methode en het feit dat het kind het gevoel heeft controle en keuze te hebben, zal uitermate efficiënt blijken om de voorkeur op te lossen en de (groot)ouder-(klein)kindrelatie tussen beide (groot)ouders gelijk te trekken.