Header image  
Verveling
 
line decor
   
line decor
   
 
Verveling

 

 

Meestal zijn kinderen zeer actief, soms zelfs ‘druk’. Dit is noodzakelijk, want via hun actief bestaan leren ze allerlei nieuwe vaardigheden aan en ontdekken ze vanalles. Toch slaat er soms verveling toe

Reden?

Wanneer een actief kind zich opeens inactief gedraagt, kan dit wijzen op een hangende ziekte, die evenwel nog moet uitbreken. Wanneer de ziekte zich dan uiteindelijk manifesteert, kunnen veel ouders en grootouders opeens de inactiviteit verklaren. Een inactief kind is ook vaak verveeld. Toch moet men niet veronderstellen dat het kind volledig passief is, wanneer het zich verveelt. Het kan immers mentaal dingen aan het verwerken zijn of simpelweg aan het nadenken zijn.

Verveling kan daarnaast ook een uiting van boosheid zijn. Het kind kan bijvoorbeeld teleurgesteld zijn omdat papa of mama even geen tijd hebben om samen te spelen en dan moet dit geuit worden natuurlijk. Verveling kan dan ook een schreeuw voor aandacht zijn.

Nu en dan wat verveling is dus eigenlijk volstrekt normaal. Een andere zaak is het wanneer het kind constant klaagt over verveling. Soms worden kinderen van jongs af aan zo veel vermaakt of beziggehouden, dat ze op een wat ‘oudere’ leeftijd zich niet zelf kunnen vermaken. Wanneer je nooit gestimuleerd bent om te fantaseren of zelf spelletjes te bedenken, ga je immers steeds teruggrijpen tot datgene wat je altijd voorgeschoteld hebt gekregen, met name ouders of grootouders die je wel bezighouden.

Ook moeten we als ouders en grootouders het kind mentaal stimuleren. Wanneer het kind bijvoorbeeld geen uitdaging meer vindt in zijn speelgoed, doordat het eigenlijk niet meer geschikt is voor zijn (oudere) leeftijd, slaat de verveling hard toe. Speelgoed moet aangepast zijn aan de leeftijd. Zie voor meer info onze pagina over speelgoed en veiligheid.

Veel ouders laten een kind televisie kijken om de verveling te verdrijven, maar dit is slechts passief entertainment en zal structureel de verveling niet helpen verdrijven. Een kind moet creatief, vol met fantasie en vooral betrokken kunnen spelen. TV stimuleert minder, alhoewel sommige kinderprogramma’s proberen interactief te zijn. Zie bijvoorbeeld onze pagina over ‘Dora’.

De sleutel is om het kind te stimuleren, maar vooral het kind ‘kind’ laten zijn. Door het kind steeds te beperken binnen zijn spelgedrag – geen rommel maken, niet schreeuwen, niet dit, niet dat – zal het kind onzeker worden binnen zijn spelgedrag en ‘spelen’ vermijden. Het kind storen binnen zijn spelgedrag is eveneens uit den boze, omdat het kind uiteindelijk het idee krijgt dat het zijn spel/doel toch niet kan realiseren.

 

Oplossing?

De sleutel van de verveling zit in de vraag ‘waarom’ die men moet stellen aan het kind. Het kind komt vaak zelfs met de juiste verklaring waarom hij/zij zich verveelt. Hiermee kunnen we dan als ouder en grootouder suggesties doen voor een spel. Toch moet het kind ook zelf ideeën aanreiken. U zult merken dat ze vaak geen zin hebben in de suggesties die ouder/grootouders aanbrengen. Het kind moet immers ook leren om zelf ideeën te verzinnen. Zoals beschreven, moet het kind leren zelf spelen zonder steeds op de hulp van ouders/grootouders, vandaar.

Men kan dus best zeggen dat het kind zelf iets moet verzinnen en daarna geen aandacht meer te besteden aan de verveling. Hierdoor wordt het kind gestimuleerd zelf oplossingen te verzinnen en wordt de creativiteit en zelfstandigheid van het kind gestimuleerd. Dit kan hard lijken, maar het is een noodzakelijke stap binnen zijn ontwikkeling. Zie onze pagina’s over zelfbeeld.

Als de verveling blijft bestaan, is dat ook geen probleem. Het kind heeft immers de verantwoordelijkheid om er iets aan te doen. Als ouders/grootouders is het wel belangrijk om correcte grenzen te stellen. Verveling geeft immers soms aanleiding tot storend gedrag en dat kan niet de bedoeling zijn. Tot slot is verveling niet altijd nutteloos, want het zorgt er ook voor dat een kind rustig wordt en wat nadenkt.