Header image  
Stotteren
 
line decor
 
line decor
   
 
Stotteren

 

Veel jonge kinderen gaan doorheen een fase tussen de leeftijd van twee en vijf jaar, waarbij ze stotteren, zinnen verlengen of afbreken, bepaalde lettergrepen herhalen of geen geluid maken bij bepaalde lettergrepen. Zoals de wereldgezondheidsorganisatie begrijpt men onder stotteren oregelmatigheden in het spreekritme, waarbij de spreker precies weet wat hij wil uitdrukken maar daar op het ogenblik niet in slaagt, doordat zich een onvrijwillige herhaling, verlenging of onderbreking van een klank voordoet.

In veel gevallen gaat stotteren vanzelf weg tegen de leeftijd van vijf jaar, wanneer het kind gaandeweg beter leert spreken en de benodigde spreekspieren beter leert controleren. Maar in sommige gevallen gaat stotteren niet weggaan en alhoewel er géén remedie tegen is, zijn er efficiënte behandelingen die het kind kunnen ondersteunen totdat ze hun spraakproblematiek kunnen overkomen.

 

Wat veroorzaakt stotteren?

Men denkt dat een aantal factoren bijdragen aan stotteren:

*) Ontwikkelingsachterstand en andere spraak- en taalproblemen

*) Genetische achtergrond: Bijna de helft van de stotteraars heeft wel een nabij familielid met eenzelfde probleem.

*) Verschillen waarmee de hersenen taal verwerken: Mensen die stotteren gebruiken verschillende hersengebieden voor taal. Als er zich dan een probleem in de communicatie tussen deze gebieden stelt, is er kans op stotteren.

Vroege tekenen van stotteren.

De eerste tekenen stellen zich zo rond de leeftijd van twee jaar en vertalen zich in problemen om woorden samen te brengen tot zinnen. Voor de ouders en grootouders kan het stotteren erg verontrustend zijn, maar het is volstrekt normaal op deze leeftijd. Probeer geduldig te zijn.

Een kind gaat vaak tussen een aantal weken tot zelfs enkel maanden stotteren en dit kan zelfs sporadisch opflakkeren om erna weer een tijd te verdwijnen. Bij de meeste kinderen waarbij stotteren voor de leeftijd van vijf begint, verdwijnt het ongemak ook weer vanzelf, zonder enige vorm van professionele interventie. Wanneer het stotteren echter frequent is, erger wordt en vergezeld wordt door lichaams- en gelaatsuitdrukkingen, kunt u best contact opnemen met een logopedist. Deze kan best het probleem een eerste maal evalueren voor de leeftijd van drie jaar.

De schoolgaande jaren

In de meeste gevallen gaat het stotteren tot een zeer laag niveau herleid worden, wanneer kinderen de lagere school betreden en alhier hun communicatievaardigheden gaan uitbreiden. Het gevaar bestaat wel indien het stotteren blijft bestaan, dat het kind zich bewust wordt van het probleem, zich gaat schamen en kans heeft op pesterijen door zijn klasgenoten.

Wanneer dit gebeurt moet u praten met de leerkracht en zien hoe het probleem binnen de klas met de andere kinderen besproken kan worden. De leerkracht kan ook proberen om eventuele stresssituaties, waarbij het kind begint te stotteren, gaat vermijden.

 

Wanneer hulp zoeken?

Indien uw kind vijf jaar is en nog altijd stottert, moet u uw huisarts gaan consulteren, waarna deze u zal doorverwijzen naar een logopedist. U kunt ook op eigen initiatief de logopedist gaan consulteren indien u volgende zaken opmerkt:

*) Er is een verhoging in het aantal gevallen waarbij het kind de uitspraak van bepaalde woorden rekt

*) Geluids- en lettergreepherhalingen worden frequenter

*) De spraak van uw kind kost hem of haar zichtbaar meer en meer moeite

*) U ziet tijdens het spreken vaak het opspannen van het aangezicht bij uw kind.

*) Het kind gaat tijdens het spreken lichamelijke bewegingen of geforceerde gelaatsuitdrukkingen maken

*) Het kind vermijdt bepaalde situaties, waar hij of zij zich gestresseerd (en dus stottert) voelt

*) U hebt bepaalde vragen rond het spraakvermogen van uw kind

Wat kunnen ouders en grootouders doen?

*) Vermijd om het kind constant te corrigeren en goede raad te geven. Wanneer het kind constant wordt terechtgewezen, hoe goed bedoeld ook, gaat hem of haar heel zelfbewust maken van het stotterprobleem.

*) Verlang niet dat uw kind steeds perfect en correct praat. Praten moet plezierig blijven.

*) Gebruik de gezinsmaaltijden om te kunnen converseren. Televisie en radio wordt op dat moment best afgezet.

*) Vermijd de situatie dat uw kind hardop moet spreken of lezen, wanneer het zich hierbij oncomfortabel voelt. Probeer tijdens zulke situaties, activiteiten te doen die niet teveel praten omhelzen.

*) Zeg het kind niet om eerst na te denken alvorens te spreken.

*) Zorg voor een goede en rustige sfeer thuis.

*) Zeg niet tegen uw kind dat het opnieuw zijn zin moet formuleren, wanneer het stottert.

*) Hou een goed oogcontact met het kind als het spreekt. Ga zeker niet tijdens eventueel stotteren wegkijken en laat nooit merken dat u er geïrriteerd door wordt.

*) Praat langzaam en duidelijk. Het kind kan hierdoor zijn spraakvermogen vloeiender maken.