Header image  
Positief stimuleren en opvoeden: Moeilijke eters  
line decor
 
line decor
   
 

Moeilijke eters: Hoe ermee omgaan?

 

Peuters verkennen hun wereld, leren communiceren en gaan vroeg of laat ook proberen vat te krijgen op hun omgeving. Ze hebben over niet veel zaken controle, maar wel over de dingen die ze willen eten. Ouders hebben de moeilijke taak om de peuter voldoende keuzemogelijkheden te geven om vanalles te leren eten, maar daarnaast moeten ze er ook op letten dat de grillen van de peuter niet aanleiding geven tot een eenzijdige voedselkeuze door het kind.


Slimme ouders gaan hun kinderen hierin op een verborgen wijze aansturen, zodanig dat ze uit zichzelf opteren voor lekkere, gezonde voeding. Door te anticiperen op problemen en het bieden van keuzes, kunt u uw kind positief stimuleren, ook in zijn voedselkeuze.

De meeste peuters zijn kieskeurige eters

Veel peuters gaan in hun ontluikende onafhankelijkheid kieskeurig eten. Bijna alle peuters hebben hier vroeg of laat ‘last’ van. Vinden ze een voedingsmiddel niet lekker, dan gaan ze het simpelweg ook niet eten. Het gevaar dat hierin schuilt, is dat het kind uiteindelijk enkel nog zijn lievelingsvoedsel wenst te nuttigen en dus in een zeer monotoon en ongezond dieet gaat vervallen.

Het voordeel van de ouders is dat deze bepalen wat op het bord geserveerd wordt en het is dus ook een ouderlijke plicht om een zo gevarieerd mogelijk aanbod aan te bieden. Het kind krijgt hierdoor de kans om kennis te maken met nieuwe smaken en voedingsmiddelen. De koppigheid van het kind zal uiteindelijk wijken voor het knorrende hongergevoel in zijn maag. Wanneer ze een gevarieerd aanbod krijgen, doorspekt met hun favoriet voedsel, zult u uiteindelijk merken dat het kind nagenoeg elk voedsel gaat eten.  Wanneer u dus ooit geconfronteerd wordt met een kind dat weigert een bepaald voedsel te eten, laat hem/haar dan in die keuze. Maar stop niet met het desbetreffende voedsel aan te reiken in de toekomst. Soms duurt het even vooraleer een peuter een nieuwe smaak accepteert. Soms moet het nieuwe eten 10 tot 15 keer worden aangeboden alvorens ze het accepteren, maar uiteindelijk op een bepaalde dag proberen ze het toch en blijkt dat ze het opeens lekker vinden.

Een bijkomend hulpmiddel is om zeer kleine porties aan te bieden, waarbij het kind dit nieuwe eten kan mengen met ander voedsel. Ook zelf het goede voorbeeld geven, door werkelijk te genieten van het nieuwe eten, gaat uw kind aansporen om het zelf ook eens te proberen.


Kinderen stimuleren te eten.

.U kunt uw kind stimuleren om die spinazie op te eten, door het te wijzen op het voedzame karakter van de groenten. Ook kunt u stellen dat het groot en sterk ervan wordt. U kunt ook beginnen met onderhandelen door te zeggen dat het kind een koekje krijgt als het enige hapjes van het nieuwe voedsel probeert. Op langere termijn gaat deze taktiek evenwel niet werken. Het gevaar bestaat er immers in dat het kind een afkeer krijgt voor gezonde voeding in plaats van het te accepteren. Het aanziet het eten van de hapjes als een noodzakelijk kwaad om lekker eten (de beloning) te krijgen, waardoor ze uiteindelijk enkel nog opteren voor de beloning ipv zelf te kiezen voor het gezonde voedsel.

Ook dreigen met straf is net zo inefficiënt als het kind belonen met snoep. Het creëert een strijd om macht tussen ouders en kind. Het aanmoedigen van een gezond eetpatrool, blijven aanbieden van gezonde, voedzame keuzes gaat het kind op langere termijn stimuleren op doelbewust het voedsel in zijn dieet op te nemen en het gaat de maaltijden binnen het gezin ook positiever stemmen. Probeer ook volgende tips:

  • Serveer de juiste hoeveelheid. Ouders overschatten vaak de hoeveelheid voedsel dat hun kind zal nuttigen. Zeker als het om een nieuw voedsel gaat, zijn een paar eetlepels voldoende om mee te beginnen. Kleinere porties werken niet overweldigend naar het kind toe, terwijl grote porties ook aanzetten tot overeten.
  • Niet onderhandelen. Het is fijn om uw kind te stimuleren "een hapje te proberen", maar eten op zich komt niet neer op onderhandelen. Bereid en serveer gezonde varieerde maaltijden en laat het kind beslissen wat het wil eten.
  • Een maaltijd is een familie-aangelegenheid. Kleuters zijn meer geneigd tot eten wanneer ze hun familie ook aan tafel hetzelfde voedsel zien nuttigen.

Laat uw kinderen zichzelf voeden


Ieder kind begint rond de leeftijd van negen maanden zichzelf te voeden met de handjes. Rond de leeftijd van 15-18 maanden komt ook eetgerei stilaan in de spotlights. Geef het kind meer dan genoeg mogelijkheden zichzelf te voeden, maar dwing het niet. Ga helpen wanneer nodig en leer zijn lichaamssignalen van honger en voldoening lezen. Sommige ouders denken dat kinderen zichzelf best niet voeden, maar dan ontneemt u de controle over het eten aan diegene die het eigenlijk rechtmatig toekomt: uw kind. Zij mogen immers beslissen wat ze eten en  hoeveel. Het is van uiterst belang dat ze ook naar hun eigen lichaamssignaal leren luisteren. Ze moeten immers de interne siganalen van honger en voldoening leren herkennen. Dit is net zo belangrijk als het aanleren van de vaardigheid om voedsel met de lepel naar de mond.


Luister naar uw kind

Wees alert op de signalen die uw kind uitzendt. Wanneer het kind met zijn eten begint te spelen, kan dat een teken zijn dat hij/zij vol is. Aandringen helpt dan niet en is zelfs contraproductief. Het is evenwel ook niet wenselijk om constant in te gaan op kleine hongerimpulsen van uw kind. Het is voornaam om tijdstructuur aan te brengen in het eetpatroon van uw kind. Uw kind zal uiteindelijk verwachten dat voedsel beschikbaar is op bepaalde vaste tijden van de dag. Indien het kind op de vaste tijdstippen niet of weinig wenst te eten, dan zal het pas terug voedsel krijgen bij het volgende vaste eettijdstip. Op die manier smoort u ongeregelde snoepbuien in de kiem, die op langere termijn mogelijk obesitas in de hand kunnen werken.

Wat gebeurt er als mijn kind een maaltijd overslaat?


Veel peuters eten vaak – zes keer per dag, drie maaltijden en twee tot drie tussendoortjes. Hou dit in het achterhoofd als een vaste eetstructuur voor ogen heeft.  Voor veel volwassenen is het ook moeilijk om het kind toe te staan een maaltijd over te slaan, omdat we zelf opgevoed zijn om ons bord volledig leeg te eten. Men dient echter in het achterhoofd te houden dat kinderen ook moeten aanleren om de hongersignalen van hun lichaam te herkennen en er op gepaste wijze mee om te gaan. Indien het kind nooit deze kans krijgt, gaat het de signalen niet  herkennen en maar lukraak volgens schema volproppen en grote kans hebben om zwaarlijvig te worden.
Hou u gewoon aan vaste voedingstijdstippen en wees begripvol indien het kind een maaltijd wil overslaan. Maak hem of haar duidelijk wanneer het dan de volgende maaltijd mag verwachten. Ga niet op de verleiding in om ze tussentijds snoep aan te bieden. Ook melkdrankjes of fruitsappen kunt u best niet tussentijds aanbieden. U vermindert het hongergevoel van het kind en het kind gaat minder geneigd zijn om bij volgende maaltijd een nieuw voedsel uit te proberen.


Vermijd snoepgoed en chips


Peuters hebben gezond voedsel nodig om op een goede manier op te groeien. Snoep, chips en andere snacks mogen geen vast onderdeel worden van het voedingspatroon van uw kind. Vergeet ook niet dat voorkeurvoedsel in een zeer vroeg stadium wordt opgenomen. Als het kind in deze fase een voorkeur voor snacks ontwikkelt, heeft u later een groot probleem om er nog paal en perk aan te stellen, indien u het dieet van uw kind wil bijschaven. Kinderen moeten ook de volle kans krijgen om de smaak van gezond voedsel te appreciëren en ervan te leren genieten
Als uw peuter om snoep vraagt, zeg dan : "Wij hebben geen snoep." Bied hem of haar dan een gezond alternatief aan. Het feit dat ze toch iets aangeboden krijgen, geeft hen een gevoel van controle over de keuze van een gezonde snack.