Header image  
Positief stimuleren en opvoeden: Dyslexie  
line decor
 
line decor
   
 

Dyslexie

 

 

Dyslexie is een leerstoornis, ook wel woordblindheid genaamd. Toch is dit laatste een te enge definitie van de stoornis, omdat niet iedere dyslecticus problemen heeft met woorden of letters. Soms kunnen ook problemen met de fijne motoriek of leermoeilijkheden (moeite om van buiten te leren,…) een gevolg zijn van dyslexie bij het kind.

In het algemeen zijn de eerste signalen toch lees- en spellingsproblemen. Ook rekenproblemen kunnen een eerste symptoom zijn. Kinderen met dyslexie gaan vaak letters omdraaien en woorden zowel verkeerd lezen als schrijven. Simpele rekensommetjes kunnen al een heel groot probleem vormen bij een dyslecticus. Er zijn lichte en zware vormen van dyslexie.

De mate, maar vooral de snelheid waarmee de diagnose gesteld wordt, is van levensgroot belang om de problemen zo efficiënt mogelijk te ondervangen. Als dyslexie op vroege leeftijd wordt ontdekt, kan dit voor de ouders/grootouders kind een schok zijn, maar het geeft hen ook antwoorden waarom het kind met bepaalde (leer)zaken problemen heeft. Wanneer dyslexie op vroeg leeftijd wordt ontdekt, kan het kind over het algemeen sneller en beter leren omgaan met de ‘kwaal’.

Symptomen:

* Grote moeite met letters en bepaalde klanken (verwerken van informatie)
* Problemen met het ‘van buiten’ leren (feiten leren opslaan in het geheugen)
* Problemen met hoofdrekenen
*) Problemen met concentratie en verwerking van schriftelijke en mondelinge taken.

Zoals gezegd, gaat niet iedere dyslecticus zomaar vorig aangegeven symptomen vertonen. Vaak uit de dyslexie zich ook op indirecte wijze, doordat het kind problemen heeft met bijvoorbeeld fijne motoriek, oriëntatieproblemen, moeite met (normaliter) automatische handelingen (bal vangen, voetballen,…) en het reproduceren en verwerken van feitenkennis (onmogelijkheid om chronologisch zaken op te noemen).

 

Ontstaan en oorzaak?

Hersenbeschadiging kan een mogelijke oorzaak zijn, maar dit komt zeer weinig voor. Meestal zijn de kinderen er gewoonweg mee geboren en is het probleem genetisch bepaald. Men kan het dan ook niet genezen, enkel er mee leren omgaan. Een dyslectisch kind gaat informatie in de hersenen anders verwerken dan iemand die er niet aan lijdt. Leerprocessen verlopen anders. Bij dyslectici blijkt de klank-letter koppeling, die bij volstrekt natuurlijk gevormd wordt, verstoord te zijn. Hierdoor hebben ze veel problemen om iets te kunnen lezen, te verstaan, maar vooral om te verwerken. Wanneer leerstof niet verwerkt kan worden, kan men het ook niet opslaan,…

Remedie of behandeling?

Dyslexie is een leerprobleem en ongeneeslijk. Aangezien beide hersenhelften anders functioneren, verwerken en samenwerken, moet een dyslecticus leren omgaan met zijn individuele verwerking van informatie. Wanneer deze (individuele) methodiek aangeleerd kan worden, kan een dyslectisch persoon perfect leren omgaan met zijn ‘stoornis’ en een volstrekt normaal bestaan leiden.

De diagnose en behandeling van dyslexie moet gebeuren via professionele hulpverleners zoals psychologen of orthopedagogen. Vaak wordt een eerste vermoeden van dyslexie ontdekt in de kleuterklas/lagere school en zal de school de ouders aanraden om verdere stappen te ondernemen. Denken we hierbij in België bijvoorbeeld aan de Centra voor LeerlingenBegeleiding (CLB). Ook logopedisten kunnen hulp bieden bij dyslexie, omdat deze via een breed scala aan oefeningen en methodieken, het kind kunnen ondersteunen bij zijn leerproblemen. Naarmate de behandeling jonger gestart wordt is de kans op succes groter omdat het kind dan een hoop basisvaardigheden nog kan aanleren.