De meeste baby’s gaan uitermate graag in bad. Toch zijn er kinderen die van jongs af aan een hekel aan water hebben. Er kunnen hiervoor verschillende redenen zijn (Ooit te koud of te warm water gevoeld, zich verslikt hebben in wat water,…), maar vaak is de reden niet aantoonbaar. De meeste baby’s wennen wel aan het in bad gaan en met wat geduld zal iedere baby het uiteindelijk aangenaam vinden.

Toch zijn er ook kinderen die als baby zeer graag in bad gingen, maar bij het wat ouder worden opeens schrik krijgen voor water. Dit kan ten gevolge van een negatieve ervaring zijn, maar ook doordat ze opeens het gevaar van water beginnen inschatten. Als het kind beseft dat het onder water niet kan ademhalen, kan dit voldoende zijn om niet meer in bad te willen.

Kinderen kijken ook naar hun ouders, dus als deze angstig reageren op bepaalde situaties, gaan ze dit gedrag kopiëren. De natuurlijke (en terechte!) alertheid die ouders aan de dag leggen rond water (vijver,zwembad,poel,…), kan door de kinderen geïnterpreteerd worden dat water een te mijden substantie is. Kinderen moeten niet bang worden voor water, enkel voorzichtigheid aan de dag leggen wanneer ze rond/in water spelen. Door met het kind te praten over de angst kan ook een duidelijk beeld ontstaan waarvoor het kind nu eigenlijk bang is. Het kind kan bijvoorbeeld angst hebben om water in zijn ogen te krijgen, terwijl de ouder/grootouder denkt dat het kind schrik heeft om zonder lucht te vallen onder water. Het spreekt voor zich dat we in beide gevallen over watervrees spreken, maar dat de aanpak compleet verschillend is!

Als één van beide ouders/grootouders schrik heeft voor water, kan deze angst doorgegeven worden aan het kind. Wanneer één van beide bijvoorbeeld niet kan zwemmen en enkel tot kniehoogte in het water rondstapt, kan het kind (dat bijvoorbeeld wel al kan zwemmen) beginnen denken dat diep water te mijden is. Dit moet men natuurlijk proberen te vermijden.

Hoe watervrees aanpakken?

Watervrees komt veel voor, maar het afdoen als zijnde onzin is een grote fout. Wanneer men een kind iets laat doen tegen zijn zin, zal de weerzin alleen maar verhogen en uiteindelijk zal het kind nog meer schrik voor water krijgen.

Het kind moet langzaam aan en op zijn eigen tempo aan water worden blootgesteld. Door het kind te complimenteren en aan te sporen zal het zelf meer en meer durf aan de dag beginnen leggen. Vraag best raad aan de zwemmonitoren, wat voor dingen zoal samen met uw kind kunt ondernemen om op een speelse wijze de latere zwemlessen voor te bereiden.

Meestal raad men aan om in het kleuterbadje spelen en daar plezier te beleven. Wanneer het kind meer aandurft, kan men al eens naar het diepere kinderbadje gaan. Het feit dat dit kinderbad alleen al groter van oppervlakte is, is op zich al een grote uitdaging voor het kind.

Wanneer het kind gewend raakt aan het water, kan men tot kniehoogte in het bad gaan spelen. Als dit lukt, kan men op de hurken of al zittend beginnen spelen. Toch blijft het essentieel dat we bij onze (klein)kinderen blijven in de buurt van water (zowel binnenshuis als buiten!). In dit licht is het dan ook goed wanneer kinderen eerst leren drijven voordat ze leren zwemmen in de zwemles. Leren opstaan in water is ook essentieel. Wanneer het kind dit reeds kan voor de zwemles aan te vatten, kan dit het leerproces enorm versnellen. Door het kind goed te begeleiden en constant in het oog te houden, kan men dit op een veilige en speelse manier aanleren.

In de meeste lokale zwembaden zijn er zweminitiaties voor baby’s, kleuters en peuters. Met behulp van de zwemmonitoren is het de uiteindelijke bedoeling om een kind te leren zwemmen en voor elke leeftijdsgroep stemt men de ‘zwemopleiding’ hierop af. Baby’s moeten geïntroduceerd worden aan water, terwijl men bij de peuters en kleuters onder andere via het spelen van waterspelletjes eventuele watervrees kan wegnemen. Veelal kunnen kinderen vanaf vier jaar op ‘echte’ zwemles. Het kind kan dan zelfstandig les krijgen, zonder de ouder erbij (in het zwembad). Meestal laat men de aanwezigheid van de ouder aan de rand van eht zwembad wel toe, alhoewel dit soms ook contraproductief kan zijn. De zwemmonitoren zullen u hierin het beste advies kunnen geven. Vraag er dan ook naar!

Door middel van spelletjes en eventueel liedjes wordt het kind voorbereid op het echte zwemmen. Er zijn 2 manieren om zwemles te geven. De eerste gebeurt met behulp van drijfmiddelen (bandjes /kurken) en de tweede zonder drijfmiddelen. Dit is afhankelijk van het bad waar de les wordt gegeven. Beide manieren zijn goed om te leren zwemmen. De zwemmonitor zal de juiste manier beoordelen en selecteren.