Ieder ouder herkent de situatie als een kind zijn angst uitdrukt voor ‘monsters’ of ‘spoken’. Maar angsten horen bij de natuurlijke ontwikkeling van een kind. Zonder angst is men een gevaar voor zichzelf en voor anderen. Op deze pagina gaan we in het kort ingaan op een paar normale kinderangsten.

Allereerst moeten we aanvaarden dat angst een volstrekt normale en zelfs gezonde emotie is. Veel kinderen zoeken zelfs angst op in hun spelletjes. Het helpt het kind om dingen aan te leren. Dit kan al heel vroeg zijn bij de ontwikkeling van scheidingsangst.

Niet alleen baby’s, maar ook peuters zijn bang voor bepaalde personen of situaties die ze niet kennen. Onbekende situaties boezemen angst in, omdat de kinderen nog niet geleerd hebben hoe ze bepaalde situaties/personen moeten inschatten. In de peutertijd ontwikkelt het kind dan ook nog eens zijn fantasie, waardoor hij/zij heel erg bang kan worden voor de meest eenvoudige dingen. Een schaduw kan immers een monster herbergen en als men de wc aftrekt, kan dit het kind meesleuren door dat enge gat! Het kind kan op de leeftijd dat het zijn fantasie ontwikkelt, nog niet goed de scheidingslijn trekken tussen zijn/haar fantasiewereld en de werkelijkheid. Hoe ouder een kind wordt, hoe meer hij/zij leert, hoe beter ze de wereld gaan begrijpen en logisch benaderen. De angsten nemen dan vanzelf af.

Angst is een normale emotie en ook in de wereld van de volwassenen een reactie op ‘gevaar’. Wat dit gevaar is of betekent, kan heel erg persoonsgebonden zijn. Door de opvoeding kunnen we kinderen al goed aanleren om mogelijk gevaar in te schatten. Dit kan direct zijn door uit te leggen wat een gevaarlijke situatie is of indirect door onze eigen passieve (lichaams)reactie op mogelijk gevaar. Kinderen leren dit snel  inschatten, wanneer hun ouders ook ‘angstig’ reageren. Naast het aanleren van een gezonde portie gevaarsinschatting, moeten we ook niet gaan overbeschermen. Wanneer we het kind te beschermd opvoeden, zal hij/zij hierdoor een gebrek aan zelfvertrouwen krijgen en bij nieuwe situaties direct heel erg angstig reageren. We moeten dit op een gezonde manier aanpakken:

*) Samen een ‘angst’ ervaren en verwerken helpt!
*) Nooit forceren, maar gezond aanmoedigen. Willen ze niet, dan nooit forceren!
*) Geef zelf het goede voorbeeld door te laten zien hoe u als ouder omgaat met uw angsten.
*) Moedig het kind aan om nieuwe dingen te proberen en wakker zijn zelfvertrouwen aan.
*) Lees hun voor over angst en het omgaan ermee in kinderboeken.
*) Neem iedere fantasie en angst serieus en praat erover met uw kind.
*) Zorg tenslotte voor een veilige thuishaven, waar het kind op kan terugvallen, indien het wat angstig wordt.

Lees ook onze andere pagina’s over ‘emoties’.