Deze kinderen uiten hun frustratie – omdat ze hun zin niet krijgen – in drift. Wat gebeurt er dan? Als een kind een driftbui heeft, heeft het zichzelf niet onder controle, het laat zichzelf gaan en is niet aanspreekbaar. Het kind heeft een machteloos gevoel (een rotgevoel) en is boos en teleurgesteld omdat iets niet gebeurt zoals hij of zij dat wil. Het gebeurt ook vaak wanneer kinderen zich een nieuwe vaardigheid willen aanleren, maar niet weten hoe. Het resultaat is dat ze geen vat krijgen over  hun omgeving en reageren op de enige manier waarop ze hun frustratie kunnen uiten, met name een driftbui.

Aanleg en opvoeding

Sommige kinderen zijn driftbuigevoeliger dan andere. Deze kinderen kunnen moeilijker omgaan met hun frustraties. Maar opvoeding heeft zeker ook invloed op het (frequent) krijgen van een driftbui. Nogal rigide kinderen kunnen vaker een driftbui krijgen dan flexibele kinderen.

Wat kunnen ouders en grootouders doen?

Men beïnvloedt het negatieve gedrag van het kind door er op een andere manier mee om te gaan dan het gewoon is. De reactie van de ouders en grootouders is dus belangrijk om de driftbuien te verminderen.

Rustig blijven, niet belonen

Het allerbelangrijkste is dat je als ouder of grootouder rustig blijft. Tegelijkertijd is dat natuurlijk ook het moeilijkste, omdat men vaak de neiging hebt om zélf ook boos of machteloos te reageren, te schelden of te schreeuwen. Je gaat dan als ouder hetzelfde gedrag als het kind vertonen, waardoor het kind leert dat het normaal is om zich bij een conflict zo te gedragen.

Als volwassene raakt men dan verstrikt in een strijd op kinderniveau, wat bij de volwassenen net zo'n rotgevoel achterlaat als bij het kind. Bovendien krijgt het kind dan aandacht, ook al is het negatieve aandacht, waardoor zijn driftige gedrag versterkt wordt. Het kind leert dan dat het (uiteindelijk) toch zijn zin krijgt. Rustig blijven en enigszins afstand bewaren kan heel moeilijk zijn, maar het is essentieel om de driftbuien te ‘bestrijden’.

Consequent zijn en blijven

Zoals gezegd is het belangrijk om de driftbui niet te belonen. Dus:

*) geen extra aandacht geven (hoogstens heel kort erover napraten als de driftbui geluwd is);
*) niet zwichten voor de druk en het kind uiteindelijk toch zijn zin geven;
*) geen verandering aanbrengen in uw plannen of handelingen die vooraf gingen aan de driftbui.

Kortom: consequent en duidelijk zijn en blijven. Dit is makkelijker gezegd dan gedaan, maar het is jammer genoeg de enige mogelijke optie.

Grenzen en structuur

Daarnaast is het stellen van grenzen en het aanbrengen van structuur belangrijk. Dat biedt duidelijkheid, voorspelbaarheid en overzicht. Het kind weet dan waar het aan toe is, en leert dan dat een driftbui niet helpt om toch je zin te krijgen.

Time-out, apart zetten, is hierbij een goed hulpmiddel. En geef het kind positieve aandacht; complimentjes, samen een spelletje, voorlezen, een knuffel, etc. wanneer het goed gedrag vertoont.

Voorlezen

Er zijn leuke boekjes over driftige kleuters om voor te lezen. Dat kan helpen om samen over de driftbuien van je kind te praten – ook hoe het voor het kind zelf is om driftig te worden – op een prettig, gezellig, moment.

Zie ook onze pagina over time-out.