Header image  
Agressie bij kinderen
 
line decor
   
line decor
   
 
Agressie bij kinderen.

 

Als een kind wil communiceren, kan het dit op verschillende manieren doen.

1) Niet-assertieve (passieve) communicatie – ‘Ik verlies, jij wint’
2) Agressieve communicatie – ‘Ik win, jij verliest’
3) Assertieve communicatie – ‘Ik win, jij wint’

Het kan misschien raar overkomen, maar het beste om te doen bij agressieve kinderen is hetzelfde te ondernemen als bij verlegen kinderen, met name assertiviteit aanleren! Natuurlijk, gaat dit wel gepaard onder een andere invalshoek. De eerste stap is het patroon van agressief gedrag te veranderen door bij het kind een gevoel van empathy bij te brengen. Observeer en discussieer met uw kind de emoties van anderen, zodanig dat hij/zij een begrip krijgt over hoe een ander zich voelt indien ie slecht behandeld wordt. De televisie en boeken zijn een ideaal hulpmiddel om het kind de gevoelens van andere kinderen te leren doorgronden. Behandel uw (klein)kind met respect en empathie, waardoor hij of zij ook zijn medekinderen op dezelfde manier leert te behandelen.

 

Een ideale opportuniteit om uw (klein)kind met kwade gevoelens te leren omgaan, is wanneer u zelf met uw partner een dispuut heeft. Uw (klein)kind kan hieruit de principes van luisteren goed leren, kalm blijven, afkoelen en uiteindelijk over een oplossing leren onderhandelen door uw eigen (goede) voorbeeld. In het andere geval gaat het kind gewoon de slechte gewoontes zoals schreeuwen, verwensingen en in het uiterste geval fysieke agressie overnemen van zijn ouders/grootouders.

Te harde fysische bestraffing en verwaarlozing kunnen ook leiden tot een agressief patroon van emotionele verwerking. De basis van het volwassen leven wordt gelegd in de kiem van de kindertijd. De destructieve spiraal die uiteindelijk tot slechte relaties, drugsgebruik en andere criminaliteit kan leiden, kan slechts doorbroken worden door zelfcontrole aan te leren en dit gebeurt best al in de kinderjaren.

 

Kinderen moeten het verschil tussen goed en kwaad leren. Een gezond gevoel van schuld wanneer ze iets slechts gedaan hebben, is een goede zaak. Maar daarentegen schaamte in de plaats van schuld voelen, is onomwonden geassocieerd met agressief gedrag. Dit komt waarschijnlijk doordat schuld herstel, bekentenis en verontschuldiging motiveert in tegenstelling tot schaamte wat rechtstreeks gekoppeld is aan emotionele ontkenning. Het is hierdoor waarom experts steeds erop drukken om het gedrag te veroordelen, niet het kind dat de foute handeling stelt. Dit is vaak dansen op een slappe koord, maar toch moet dit delicaat evenwicht opgezocht worden. Hieraan gekoppeld moeten ouders en grootouders ook realistisch zijn in het aanprijzen van hun kind of kleinkind. Wanneer kinderen de leeftijd van zeven jaar bereiken moeten ze een correcte perceptie hebben van hun mogelijkheden en relaties. Het is gesuggereerd dat kinderen die een onrealistisch positief zelfimago hebben ook vaak meer agressief zijn.

Kinderen imiteren dus ook het agressief gedrag van televisie, films en (PC)-spelletjes. Wanneer uw (klein)kind een probleem met agressief gedrag heeft, is het per definitie een goede zaak om het zien van dit type programma, film of spelletje te beperken of zelfs helemaal te elimineren.

Ook ouders en grootouders gaan niet helemaal vrij als katalysatoren van agressief gedrag bij het kind. Agressief gedrag bij het kind kan zijn oorsprong vinden in:

1) Slechte supervisie
2) Zéér strenge en ondoordachte disciplinering
3) Slechte harmonie in de relatie tussen de ouders of grootouders
4) Het verwerpen van het (klein)kind
5) Te weinig ouderlijke interactie met het kind
6) Gebrek aan aansporing en aanmoediging van correct gedrag bij het kind, gecombineerd
met aandacht en correctie wanneer het kind schreeuwt of onhandelbaar is.

Door de bovenstaande punten in het achterhoofd te houden en om te buigen tot positieve stimuli, kan u uw (klein)kind stimuleren om het agressieve gedrag achterwege te laten en vanuit een correcte empathie zijn omgeving assertief te benaderen. Dat dit niet op enkele dagen geregeld is, moet duidelijk zijn. Enkel vanuit een positieve, stabiele omgeving kan het kind uitgroeien tot een assertief individu dat zijn plaats heeft in de maatschappij, zonder hiervoor afbreuk te doen aan de emotionele rechten van anderen. Ouders en grootouders delen deze grote verantwoordelijkheid.